Stadion Śląski, oficjalnie Superauto.pl Stadion Śląski – wielofunkcyjny stadion, zlokalizowany na terenie Parku Śląskiego w Chorzowie. Obiekt został otwarty 22 lipca 1956 roku i od tej pory jest gospodarzem największych wydarzeń sportowych, muzycznych i rozrywkowych w kraju. W latach 2009-2017 przeszedł gruntowną modernizację, a od sierpnia 2020 roku działa jako Narodowy Stadion Lekkoatletyczny. Jest jednostką budżetową Samorządu Województwa Śląskiego. Obiekt uniwersalny, na którym mogą się odbywać mecze piłkarskie, mityngi lekkoatletyczne, imprezy muzyczne, jak również zawody żużlowe. Od 2012 roku jest drugą największą budowlą sportową w Polsce, a do 2012 roku był największą. Po modernizacji 1 października 2017 roku obiekt otwierał masowy bieg uliczny Silesia Marathon a stadion odwiedziło w tym dniu ponad 110 000 gości. Od sezonu 2023/2024 rozgrywa na nim swoje domowe mecze Ruch Chorzów. Oficjalnie 17 kwietnia 2025 roku Stadion Śląski zyskał pierwszego w historii partnera tytularnego, którym została chorzowska firma motoryzacyjna Superauto.pl. Współpraca pomiędzy Superauto.pl a Stadionem Śląskim została zawarta na okres 3 lat z możliwością przedłużenia. Przez cały czas trwania umowy oficjalna nazwa Stadionu brzmi Superauto.pl Stadion Śląski.
Historia Plany budowy dużego obiektu sportowego w polskiej części Górnego Śląska, z widownią na kilkadziesiąt tysięcy osób, powstały już w latach międzywojennych. W 1939 r. gotowy był projekt zlecony przez Adama Kocura – prezydenta Katowic i zarazem przewodniczącego komitetu budowy stadionu„Gazeta Wyborcza” – „Stadion Śląski – kocioł czarownic” Paweł Czado, Piotr Zawadzki 2006.03.30.. Miał on przypominać Stadion Olimpijski w Berlinie, lecz w wyniku wybuchu II wojny światowej koncepcja upadła. Pod koniec lat 40. XX w. w tzw. „planie sześcioletnim” przewidziano budowę dużego stadionu na 70 000 osób dla jednego ze śląskich klubów piłkarskich, jednak ten pomysł również nie został zrealizowany.
Decyzja o budowie Stadionu Śląskiego na terenie tworzonego wówczas największego parku miejskiego w Europie (Wojewódzkiego Parku Kultury i Wypoczynku) zapadła 20 grudnia 1950 r., podczas posiedzenia Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach. Zaprojektował go architekt Julian Brzuchowski, a kierownikiem robót był inż. Wiktor Pade. Prace rozpoczęły się w 1951 r., a ich część wykonywali fachowcy sprowadzeni z Czechosłowacji. Stadion zbudowano z czerwonego i białego piaskowca, granitu oraz betonu. Inwestycja pociągała za sobą duże koszty, dlatego kluby sportowe z okręgu katowickiego wpłaciły do kasy komitetu budowy ponad 100 tysięcy złotych. Szukano kibiców, którzy przy budowie obiektu pracowaliby nieodpłatnie. Społeczeństwo województwa przepracowało łącznie 589 938 roboczogodzin, wartość tej pracy szacuje się na 1 500 000 ówczesnych złotych. Stadion Śląski powstawał równocześnie ze Stadionem Dziesięciolecia w Warszawie.
Stadion od zachodu opasano półkolem kas i bramek wejściowych. Na wschód od misy stadionu urządzono boiska pomocnicze otoczone szpalerami drzew. Projektantem zieleni był L. Lawin (stadion otaczały grupy 6-8 wysokich kolumnowych topól).
Obiekt ukończono latem 1956 r. Jego oficjalna inauguracja nastąpiła 22 lipca 1956, w dniu najważniejszego święta narodowego Polski Ludowej – przegranym 0:2 – towarzyskim spotkaniem piłkarskim przeciwko NRD. Pierwszym dyrektorem został Mikołaj Beljung. W 1959 r. założono na nim sztuczne oświetlenie elektryczne (pierwsze w Polsce).
W 1997 r. Polski Związek Piłki Nożnej nadał uchwałą Stadionowi Śląskiemu nazwę „Narodowy”. Ministerstwo Sportu i Turystyki stwierdziło, że PZPN jako stowarzyszenie nie posiada właściwości do nadawania nazw obiektom sportowym (Stadion Narodowy w Warszawie to nazwa zarejestrowana w Urzędzie Patentowym, na rzecz Ministerstwa Sportu i Turystyki).
W 1994 r. rozpoczęła się gruntowna przebudowa obiektu. Pierwszy etap zakończono w 1997 r., a drugi w 2001 r. W październiku 2007 r. zamontowano system podgrzewający płytę boiska oraz wymieniono murawę. thumb|Stadion Śląski w trakcie przebudowy (maj 2011 r.).
Kolejny etap przebudowy rozpoczął się w 2009 roku. Plany kilkukrotnie zmieniano, np. początkowo planowano rozbudować trybuny do ponad 55 tys. miejsc (jest 54 378), a krzesełka miały być białe i czerwone (są niebieskie). Ponadto wybudowano pełne zadaszenie, a tor żużlowy zastąpiła lekkoatletyczna bieżnia. W 2011 pękł jeden z elementów konstrukcyjnych odpowiedzialnych za stabilność ważącego ponad 220 ton poszycia dachu (tzw. krokodyla), co znacznie opóźniło ukończenie inwestycji. Przebudowę zakończono latem 2017, a nowy stadion otwarto 1 października 2017.
Pierwotna konstrukcja stadionu Widownia Początkowo trybuny stadionu mogły oficjalnie pomieścić 87 000 widzów, jednak regularnie zasiadało na nim od 90 000 do 100 000 kibiców, toteż szybko przylgnęło do niego miano stutysięcznika. Rekord frekwencji – 130 000 osób – padł 2 września 1973, podczas Indywidualnych Mistrzostw Świata na żużlu 1973. Międzynarodowe wymogi bezpieczeństwa wymusiły – z biegiem czasu – stopniowe zmniejszanie jego pojemności.
Wieża thumb|Wieża – były symbol stadionu. Zlokalizowana w centralnej części stadionu wieża od samego początku była symbolem całego obiektu. Pierwotnie mieściły się w niej biura administracyjne oraz pomieszczenia techniczne, natomiast później nie pełniła żadnej funkcji. W związku z rozpoczęciem kolejnego etapu przebudowy stadionu, we wrześniu 2008 r. wieża została rozebrana.
Tunel Wewnątrz stadionu, pod trybunami znajduje się tunel. Jest jednym z legendarnych miejsc w obiekcie. Prowadzi on na murawę boiska. Tędy wychodzą drużyny piłkarskie przed rozpoczęciem meczów. Wielu sportowców wspomina specyficzne wrażenie, jakie miało miejsce podczas wyjścia tędy na mecz. Tunel jest długi i odpowiednio tłumi krzyki widowni oddając odpowiedni klimat. Obecnie tunel jest po liftingu, jest nieco wyższy i krótszy – ma teraz 63 metry długości. W bocznym skrzydle tunelu znajduje się kompleks szatni spełniających europejskie standardy.
Stadion po przebudowie W latach 2009–2017 miała miejsce przebudowa obiektu. Główny zakres robót obejmował zadaszenie trybun. W ramach modernizacji stadionu została również zbudowana nowa górna trybuna zachodnia, a na trybunie wschodniej powstały osobne dojścia do strefy VIP.
Trybuny i loże thumb|Loża VIP na Stadionie Śląskim, widok z murawy. Po przebudowie pojemność stadionu została określona na 54 378 miejsc siedzących. Podczas koncertów muzycznych obiekt może pomieścić ok. 85 000 osób. Stadion posiada także 106 miejsc przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych, 1 777 miejsc biznesowych, do 842 miejsc dla mediów, a także 25 lóż VIP z miejscami dla 384 osób.
Szerokość rzędu na widowni wynosi 85 centymetrów. Początkowa koncepcja architekta stadionu zakładała zamontowanie czerwonych krzesełek, jednak 7 lutego 2011 zarząd województwa podjął decyzję o zmianie ich koloru na żółto-niebieskie, czyli barwy Górnego Śląska.
Zadaszenie Po przebudowie stadion posiada półprzezroczyste zadaszenie ze sztucznego tworzywa, zaprojektowane przez GMP z Akwizgranu. Nawiązuje do przemysłowych konstrukcji, jakich nie brak na Górnym Śląsku. Jego powierzchnia wynosi 43 tys. m², co czyni je największym zadaszeniem w Europie.
Centrum konferencyjno-biznesowe Stadion posiada także przestronne hol oraz foyer, dające możliwość zaaranżowania tej przestrzeni na targi, recepcję dla gości, miejsce na poczęstunek czy strefę spotkań. W wynajmowanych przestrzeniach istnieje możliwość zorganizowania bankietu dla 1500 osób. Liczba miejsc parkingowych dla gości stadionu to 650.
Od 2021 r. na Stadionie działa ponadto nowoczesne Centrum Konferencyjne z w pełni wyposażonymi salami modułowymi.
Ośrodek Cały kompleks Stadionu Śląskiego zajmuje powierzchnię 21,34 ha. Oprócz głównego stadionu obejmuje on również boczne boisko treningowe ze sztuczną nawierzchnią, oświetleniem oraz zadaszoną trybuną na 300 miejsc siedzących, które 3 czerwca 2005 – jako pierwsze w kraju – otrzymało z rąk prezydenta FIFA Seppa Blattera międzynarodowy certyfikat FIFApzpn.pl: Boisko przy Stadionie Śląskim z certyfikatem FIFA.. Znajduje się tu również: drugie boisko treningowe z naturalną trawą, widownią na 100 osób i oświetleniem, boiska do gry w koszykówkę i piłkę ręczną, korty tenisowe, siłownia, szereg wielofunkcyjnych sal (w tym sala konferencyjna na 500 osób).
Piłka nożna thumb|Mecz reprezentacji Polski z Norwegią (1 września 2001).
Mecze reprezentacji Polski Piłkarska reprezentacja Polski rozgrywa na nim swe najważniejsze mecze już od 1957 r. (eliminacyjne spotkanie Mistrzostw Świata 1958 przeciwko ZSRR). Wiele z nich przeszło do legendy zarówno rodzimego, jak i światowego futbolu. „Biało-czerwoni pokonywali tutaj takie potęgi, jak: ZSRR, Anglia, Holandia, Włochy, czy Portugalia. To właśnie dzień po – wygranym 2:0 – spotkaniu przeciw „Synom Albionu” w ramach kwalifikacji do Mistrzostw Świata 1974 (6 czerwca 1973), brytyjskie media nadały mu przydomek „Kocioł Czarownic”. Polacy czterokrotnie pieczętowali na nim awans do mundiali: w 1977, 1985, 2001 i 2022, a raz do mistrzostw Europy w 2008. Do tej pory na Stadionie Śląskim odbyło się 64 oficjalnych meczów polskiej kadry narodowej. Najwięcej goli dla reprezentacji strzelił na stadionie Włodzimerz Lubański (11).
Bilans: 64 mecze, 29 zwycięstw, 18 remisów, 17 porażek
Lp. Data Mecz Wynik Widzów 1. 22 lipca 1956 – 0:2 90 000 2. 20 października 1957 – 2:1 93 000 3. 11 maja 1958 – 2:2 80 000 4. 14 września 1958 – 1:3 90 000 5. 28 czerwca 1959 – 2:4 71 469 6. 8 listopada 1959 – 6:2 22 000 7. 26 czerwca 1960 – 4:0 25 000 8. 25 czerwca 1961 – 1:1 57 000 9. 5 listopada 1961 – 5:0 10 000 10. 10 października 1962 – 0:2 31 500 11. 2 czerwca 1963 – 1:1 40 000 12. 23 maja 1965 – 1:1 67 462 13. 3 maja 1966 – 1:1 95 000 14. 5 lipca 1966 – 0:1 93 000 15. 21 maja 1967 – 3:1 65 000 16. 24 kwietnia 1968 – 8:0 17 000 17. 30 października 1968 – 1:0 18 000 18. 7 września 1969 – 2:1 100 000 19. 14 października 1970 – 3:0 8 507 20. 6 czerwca 1973 – 2:0 73 714 21. 26 września 1973 – 3:0 70 181 22. 10 września 1975 – 4:1 77 000 23. 24 marca 1976 – 1:2 60 000 24. 21 września 1977 – 4:1 92 500 25. 29 września 1977 – 1:1 80 000 26. 4 kwietnia 1979 – 1:1 80 000 27. 2 maja 1979 – 2:0 100 000 28. 26 września 1979 – 1:1 70 000 29. 6 czerwca 1980 – 1:1 45 000 30. 2 maja 1981 – 1:0 74 000 31. 2 września 1981 – 0:2 70 000 32. 22 maja 1983 – 1:1 75 000 33. 11 września 1985 – 0:0 70 000 34. 16 listopada 1985 – 1:0 10 000 35. 19 października 1988 – 1:0 30 000 36. 11 października 1989 – 0:0 32 423 37. 25 października 1989 – 0:2 12 000 38. 29 maja 1993 – 1:1 65 000 39. 2 kwietnia 1997 – 0:0 32 000 40. 31 maja 1997 – 0:2 32 000 41. 27 maja 1998 – 3:1 8 000 42. 31 marca 1999 – 0:1 28 000 43. 1 września 2001 – 3:0 42 500 44. 6 października 2001 – 1:1 20 900 45. 29 marca 2003 – 0:0 48 000 46. 10 września 2003 – 0:2 20 000 47. 8 września 2004 – 1:2 45 000 48. 3 września 2005 – 3:2 40 000 49. 31 maja 2006 – 1:2 40 000 50. 11 października 2006 – 2:1 44 000 51. 17 listopada 2007 – 2:0 47 000 52. 1 czerwca 2008 – 1:1 40 000 53. 11 października 2008 – 2:1 38 293 54. 5 września 2009 – 1:1 38 914 55. 14 października 2009 – 0:1 5 000 56. 27 marca 2018 – 3:2 53 129 57. 11 października 2018 – 2:3 48 783 58. 14 października 2018 – 0:1 41 692 59. 11 listopada 2020 – 2:0 0Mecz bez udziału publiczności ze względu na pandemię COVID-19. 60. 18 listopada 2020 – 1:2 0Mecz bez udziału publiczności ze względu na pandemię COVID-19. 61. 29 marca 2022 – 2:0 54 07862.6 czerwca 2025 – 2:036 35763.7 września 2025 – 3:150 00064.9 października 2025 – 1:030 412
Strzelcy największej liczby goli dla reprezentacji +Lp.PiłkarzLiczba goli1.Włodzimierz Lubański112.Ernest Pohl73.Euzebiusz Smolarek54.Eugeniusz Faber4Robert GadochaGrzegorz Lato5.Gerard Cieślik3Stanisław HachorekAndrzej SzarmachRobert LewandowskiPiotr Zieliński
Inne mecze międzypaństwowe