thumb|240px|Cmentarz Rakowicki.Grobowiec Domańskich. thumb|250px|Dom Domańskich w Rudawie Stanisław Domański (ur. 29 kwietnia 1844 w Krakowie, zm. 12 lutego 1916 tamże) – polski lekarz neurolog, profesor neurologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, radny Krakowa, członek Wydziału Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Krakowie w 1888 rokuPamiętnik Sokoła Krakowskiego 1885-1896, Kraków 1896, s. 34..
Życiorys Syn Wawrzyńca Domańskiego, profesora weterynarii UJ; mąż Antoniny Domańskiej. Uczęszczał do gimnazjum św. Anny, po otrzymaniu świadectwa dojrzałości studiował medycynę na UJ w latach 1862–1867. Tytuł doktora medycyny otrzymał w lutym 1868. Od 1870 do 1874 był asystentem przy katedrze fizjologii u prof. Piotrowskiego. W 1879 mianowano go na profesora nadzwyczajnego neuropatologii. Od 1881 do śmierci należał do rady miejskiej Krakowa, był drugim wiceprezydentem Krakowa w 1904 roku. Jako działacz społeczny zajmował się zagadnieniami higieniczno-sanitarnymi. Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie kwatera VII.
Wybrane prace Wykład elektroterapii do użytku lekarzy praktycznych zastosowany. Warszawa 1876
Przypisy
Bibliografia Piotr Szarejko. Słownik lekarzy polskich XIX wieku. Tom 4. Wydawnictwo Naukowe Semper ss. 94-95
Linki zewnętrzne Publikacje Stanisława Domańskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Członkowie Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (zabór austriacki) Kategoria:Ludzie związani z Rudawą Kategoria:Radni Krakowa (zabór austriacki) Kategoria:Urodzeni w 1844 Kategoria:Zmarli w 1916 Kategoria:Polscy neurolodzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim