Bogusław Grużewski (lit. Boguslavas Gruževskis, ur. 17 października 1962 w Wilnie) – litewski ekonomista pochodzenia polskiego, dyrektor Instytutu Pracy i Badań Społecznych.
Życiorys Ukończył Szkołę Średnią nr 19 w Wilnie z polskim językiem wykładowym. W 1985 został absolwentem Wydziału Ekonomicznego Uniwersytetu Wileńskiego, uzyskał specjalność ekonomisty-matematyka. W 1990 uzyskał stopień doktora nauk społecznych na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu Moskiewskiego. W 2004 otrzymał tytuł docenta.
Od 1986 do 1990 był pracownikiem naukowym Instytutu Ekonomiki Litewskiej Akademii Nauk. W latach 1991–1992 pracował jako doradca w Ministerstwie Opieki Społecznej. Na początku lat 90. podjął pracę w Instytucie Pracy i Badań Społecznych. Kieruje grupą badawczą ds. problematyki zatrudnienia. W latach 1996–1998 pełnił funkcję wicedyrektora. W 2005 objął stanowisko dyrektora Instytutu. Od 1994 do 1999 pracował jako starszy wykładowca i docent na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Wileńskiego.
Był konsultantem Banku Światowego na Litwie (1992–1994) i Łotwie (1993). Kierował międzyresortowym programem badawczym rynku pracy (1991–1993), zasiadał w rządowej grupie roboczej ds. współpracy z Polską w dziedzinie zatrudnienia i rynku pracy (1993–1995). Pod koniec lat 90. pracował jako ekspert projektu Consensus II „Monitoring the Development of Social Protection Reform in the Countries of Central and Eastern Europe” oraz w ramach programu rozwoju regionu wileńskiego Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”. Opracowywał raport nt. rozwoju zatrudnienia i rynku pracy na Litwie dla Komisji Europejskiej. W latach 2004–2006 był ekspertem biura Międzynarodowej Organizacji Pracy dla Europy Środkowo-Wschodniej.
Uczestniczył w programie szkoleniowym USAID na Jackson State University (1995), był stypendystą Fundacji Popierania Nauki (1996), Fundacji im. Braci Śniadeckich (1996–1997), programu Banku Światowego i Rządu Szwecji „Polityka Socjalna i Rozwój Lokalnych Służb Pomocy” (1998).
W pracy naukowej zajmuje się m.in. problematyką rynku pracy, bezrobocia, regulacji zatrudnienia i dialogu społecznego. Jest autorem kilkudziesięciu prac naukowych i analiz oraz artykułów w czasopismach krajowych i zagranicznych poświęconych tej tematyce. Brał udział w wielu międzynarodowych konferencjach i seminariach naukowych. Kierował programami badawczymi i rozwojowymi w dziedzinie rynku pracy i zatrudnienia.
Należy do Europejskiego Stowarzyszenia Ekonomistów Pracy, Bałtyckiego Stowarzyszenia Demografów oraz Stowarzyszenia Naukowców Polaków Litwy, w którym w latach 2011–2014 pełnił funkcję prezesa. Członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie.
Odznaczenia Kawaler Orderu „Za Zasługi dla Litwy” (Litwa, 2024) Złoty Krzyż Zasługi (Polska, 2015).
Przypisy
Bibliografia
Nota biograficzna na stronie SNPL
Kategoria:Absolwenci Wydziału Ekonomii Uniwersytetu Wileńskiego Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie Kategoria:Litewscy ekonomiści Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za Zasługi dla Litwy” Kategoria:Polacy na Litwie Kategoria:Urodzeni w 1962