Franz Joseph Julius Wilbrand (ur. 6 listopada 1811 w Gießen, zm. 6 lipca 1894 tamże) – niemiecki lekarz medycyny sądowej i anatom, ojciec chemika Juliusa Bernharda Friedricha Adolpha Wilbranda (1839–1906), agronoma Ferdinanda Wilbranda (1840-1914) i neurooftalmologa Hermanna Wilbranda (1851-1935). Studiował medycynę na Uniwersytecie w Gießen, w 1833 otrzymał tytuł doktora medycyny.
Wybrane prace Beiträge zur Würdigung der arzneilichen Wirkung des Kreosot's. Giessen 1834 Anatomie und Physiologie der Centralgebilde des Nervensystems. Giessen 1840 Lehrbuch der gerichtlichen Psychologie für Aerzte und Juristen. Erlangen 1858 Von den Lebensaltern des Menschen und der menschlichen Lebensdauer. Stuttgart 1876 Ueber das Wesen des Menschen vom gerichtlich-medicinischen Standpunkte aus. Giessen 1882
Bibliografia Pagel: Biographisches Lexikon hervorragender Ärzte des neunzehnten Jahrhunderts. Berlin, Wien 1901, Sp. 1851. Biographische Mittheilungen. Leopoldina s. 159 (1894)
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Gießen Kategoria:Niemieccy lekarze Kategoria:Niemieccy anatomowie Kategoria:Urodzeni w 1811 Kategoria:Zmarli w 1894