thumb|220px|Obcięte ucho u młodej suki rasy Amerykański staffordshire terier thumb|220px|Obcięty ogon u wyżła weimarskiego thumb|220px|Owczarek środkowoazjatycki z przyciętymi uszami i ogonem. Kopiowanie (kynologia) – zabieg chirurgiczny mający na celu ukształtowanie lub zredukowanie wielkości uszu lub długości ogona u psa. Wykonywanie tego zabiegu jest prawnie zabronione na terenie Polski.
Kopiowanie dawniej Początkowo ogony kopiowane były u większości ras w celach użytkowych Psami często poddawanymi tym zabiegom, były psy pasterskie tj. owczarek środkowoazjatycki, które ze względu na stróżująco-obronne funkcje były narażone na bezpośrednią konfrontację z takimi drapieżnikami, jak na przykład wilki. Stąd aby zmniejszyć ryzyko poważnych obrażeń redukowano długość ogona i w różnym stopniu przycinano małżowiny uszne szczeniąt. Psy myśliwskie także były poddawane zabiegom kopiowania z powodów praktycznych. Do takich psów zalicza się m.in. doga argentyńskiego, który był wykorzystywany do polowań na pumy. Istnieją rasy, u których cięcie ogonów i uszu ma znaczenie wyłącznie estetyczne i do takich ras należy m.in. schipperke. W czasach Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii istniał podatek nakładany na pracujące psy z ogonami. Żeby uniknąć zapłaty podatku, obcinano psom ogony. Podatek został zniesiony w 1796 roku, ale nie przerwało to stosowanej dotąd praktyki.
Kopiowanie we współczesnej kynologii Polska Federacja Kynologiczna ma w regulaminie zapis zabraniający hodowli i wystawianie psów z kopiowanymi uszami bądź ogonem ze względów innych niż zdrowotne.
W przypadku uszu nielegalnie wykonuje się zabieg chirurgiczny mający na celu ukształtowanie chrząstki ucha u niektórych ras (np. dog niemiecki) uszy odpowiednio podkleja się plastrami, aby w ostateczności miały pionową pozycję.
Kontrowersje Kopiowanie ogona i uszu są to dwa osobne zabiegi. Zwolennicy twierdzą, że zabiegi nie są znacząco bolesne i mogą zapobiegać przyszłym infekcjom, które mogą powodować silniejszy ból, niż sam zabieg obcinania, który zrobiony tuż po urodzeniu zapewni łatwe wyleczenie rany. Zabieg obcinania ogona wykonuje się między 10 a 14 dni od momentu narodzenia się szczenięcia. Przeciwnicy twierdzą, że zabieg nie ma uzasadnienia medycznego, jest wykonywany dla celów estetycznych, który tylko dostarcza zwierzęciu niepotrzebnego bólu.
Współczesne książki poświęcone komunikacji psów między sobą oraz z człowiekiem opierają się m.in. na analizie ustawienia uszu, sposobie położenia ogona i jego poruszaniu. W przypadku obcinania uszu i obcinania ogona ta komunikacja jest znacznie utrudniona. Pies za pomocą ogona i uszu daje znać, że czuje się zagrożony. Brak możliwości odczytania takiego sygnału może prowadzić do pogryzienia.
Status prawny Współcześnie wiele państw zakazuje całkowicie dokonywania zabiegów kopiowania ogonów i uszu. W Europie, obcinanie uszu jest zabronione m.in. w tych państwach, które ratyfikowały Europejską Konwencję o Ochronie Zwierząt Domowych przyjętą przez Radę Europy (European Convention for the Protection of Pet AnimalsTreść umowy oraz lista państw, wraz z aktualnym statusem prawnym). Polska nie ratyfikowała Konwencji, zakaz obcinania w Polsce wynika z prawa krajowego. Zgodnie z uchwaloną w 2011 r. przez Sejm RP nowelizacją Ustawy o Ochronie ZwierzątUstawa z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o ochronie zwierząt oraz ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (), wszelkie zabiegi mające na celu zmianę wyglądu zwierzęcia i wykonywane w celu innym niż ratowanie jego zdrowia lub życia, a w szczególności przycinanie psom uszu i ogonów (kopiowanie) jest klasyfikowane jako znęcanie się nad zwierzętami i zagrożone karą pozbawienia wolności do lat 3Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt ().
Organizacje popierające obcinanie uszu i ogona The Council of Docked Breeds Vets4Docking Organizacje zwalczające obcinanie uszu i ogona The Anti-Docking Alliance
Przypisy
Kategoria:Kynologia Kategoria:Prawa zwierząt