Obwód połocki (biał. Полацкая вобласць, Połackaja wobłasć, ros. По́лоцкая область, Połockaja obłast) – jednostka administracyjna w składzie Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, utworzona 20 września 1944 roku dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z części obwodów witebskiego i wilejskiego, stając się zarazem jedynym obwodem obejmującym tereny zarówno z przedwojennej Polski jako i ZSRRУказ Президиума Верховного Совета СССР от 20 сентября 1944 года об образовании Бобруйской, Гродненской и Полоцкой областей в составе Белорусской ССР (Сборник законов СССР и указов Президиума Верховного Совета СССР. 1938 г. — июль 1956 г / под ред. к. ю. н. Мандельштам Ю. И. — Москва: Государственное издательство юридической литературы, 1956, s. 56). 8 stycznia 1954 roku dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRRУказ Президиума Верховного Совета СССР от 8 января 1954 года об упразднении Барановичской, Бобруйской, Пинской, Полесской и Полоцкой областей Белорусской ССР (Сборник законов СССР и указов Президиума Верховного Совета СССР. 1938 г. — июль 1956 г / под ред. к. ю. н. Мандельштам Ю. И. — Москва: Государственное издательство юридической литературы, 1956, s. 56) obwód został zlikwidowany, a rejony wchodzące w jego skład włączone do obwodów: witebskiego (6 rejonów) i mołodeczańskiego (9 rejonów).
Obwód składał się z 15 rejonów oświejskiego, brasławskiego, wietryńskiego, widzowskiego, głębockiego, dzisieńskiego, dokszyckiego, dryseńskiego, duniłowickiego, miorskiego, pliskiego, połockiego, rossońskiego, uszackiego, szarkowszczyńskiego.
Przypisy
Kategoria:Obwody Białoruskiej SRR