Henryk Dodin (ur. 25 lipca 1919 w WarszawieBiuletyn Informacji Publicznej IPN, zm. ?) – major ludowego Wojska Polskiego.
Należał w okresie międzywojennym do syjonistycznej organizacji „Betar”. Od marca 1944 żołnierz Armii Czerwonej, od grudnia 1944 Wojska Polskiego, pod koniec tego samego miesiąca (grudzień 1944) przeszedł do rezerwy. W czasie wojny był skazany w Związku Radzieckim za nadużycia finansowe. Po powrocie do Polski, w 1946 roku starał się o zezwolenie na wyemigrowanie do państw kapitalistycznych. Fakty te Dodin ukrywał, a nadto podawał nieprawdziwe dane o swoim wykształceniuEdward Jan Nalepa, "Emigracja wojskowa z Polski do Izraela w latach 1956-1971 w dokumentach", wyd. 2022, s.83. Od 1947 pracownik Oddziału II Sztabu Generalnego WP, od marca 1948 szef Sekcji Finansowej Oddziału II SG WP. Zwolniony w lipcu 1950, wyemigrował do Izraela w lipcu 1957. Odznaczenia Medal 10-lecia Polski Ludowej (13 stycznia 1955) na wniosek ministra handlu zagranicznego. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (15 lipca 1955)Uchwała Rady Państwa z dnia 15 lipca 1955 nr 0/1151
Przypisy
Bibliografia Leszek Pawlikowicz, Tajny front zimnej wojny. Uciekinierzy z polskich służb specjalnych 1956-1964, Oficyna Wydawnicza Rytm, Warszawa 2004, . M.P. nr 99 z 1955 roku, poz. 1387.
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Oficerowie ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Polacy i obywatele polscy wcieleni do Armii Czerwonej 1939–1945 Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Żołnierze ludowego Wojska Polskiego w II wojnie światowej Kategoria:Zmarli w XX wieku