Nikołaj Władimirowicz Dawydienko, ros. Николай Владимирович Давыденко (ur. 2 czerwca 1981 w Siewierodoniecku) – rosyjski tenisista, reprezentant Rosji w Pucharze Davisa, olimpijczyk, zwycięzca ATP World Tour Finals 2009.

Młodość Jego rodzice pracowali w rosyjskim koncernie Gazprom. Do 15. roku życia mieszkał na Ukrainie, następnie przeniósł się do Niemiec, gdzie mieszkał wspólnie ze starszym bratem Eduardem i jego rodziną. W 1999 roku został obywatelem rosyjskim.

Kariera tenisowa Jako zawodowy tenisista Dawydienko zaczął występować od 1999 roku. Dnia 16 października 2014 roku poinformował o zakończeniu zawodowej kariery.

W 2001 roku po raz pierwszy uczestniczył w zawodach wielkoszlemowych, dochodząc do 2 rundy na Australian Open.

W 2003 roku Rosjanin zaczął odnosić sukcesy na szczeblu rozgrywek o randze ATP World Tour, wygrywając 2 turnieje, w styczniu w Adelaide i w kwietniu w Estoril. W maju awansował do finału w Sankt Pölten. Sezon ukończył po raz pierwszy w czołowej pięćdziesiątce rankingu, na 44. pozycji.

W 2004 roku Dawydienko ponownie triumfował w 2 imprezach ATP World Tour, tym razem w Monachium oraz w Moskwie. W stolicy Rosji był również najlepszy w grze podwójnej, w parze z Igorem Andriejewem. Tego samego roku uczestniczył na igrzyskach olimpijskich w Atenach, gdzie w singlu odpadł w 1 rundzie, a w deblu w 2 rundzie. Partnerem w turnieju gry podwójnej Dawydienki był Andriejew.

2005 rok był pierwszym sezonem w karierze Rosjanina gdy doszedł do ćwierćfinału wielkoszlemowego. W Australian Open pokonał m.in. po drodze Tima Henmana i Guillermo Cañasa, a przegrał w spotkaniu o awans do półfinału z Andym Roddickiem. Podczas French Open dotarł do półfinału, eliminując m.in. Tommy'ego Haasa, Guillermo Corię i Tommy'ego Robredo by w meczu o finał przegrać z Mariano Puertą. Tegoż roku Dawydienko doszedł do 1 finału, w Sankt Pölten, który ostatecznie wygrał. W Moskwie podczas rywalizacji deblowej zakończył swój udział, w parze z Igorem Andriejewem, na finale. Na koniec roku Dawydienko zakwalifikował się do turnieju Tennis Masters Cup i awansował do półfinału. W grupie wygrał wszystkie pojedynki, z Andre Agassim, Gastónem Gaudio i Mariano Puertą. Mecz o udział w finale Rosjanin przegrał z Davidem Nalbandianem. W tym samym roku osiągnął z reprezentacją półfinał w Pucharze Davisa, chociaż debiutował w reprezentacji w 2003 roku. Miał znaczący wkład w wyeliminowaniu w ćwierćfinale Francji, przeciwko której zdobył 2 punkty w singlu, po triumfach nad Paulem-Henrim Mathieu i Richardem Gasquetem. W rundzie półfinałowej przeciw Chorwacji pokonał Mario Ančicia, ale poniósł porażkę z Ivanem Ljubičiciem. Sezon zakończył na 5. miejscu w rankingu gry pojedynczej.

W 2006 roku osiągnął wielkoszlemowe ćwierćfinały w Australian Open i French Open oraz półfinał podczas US Open. W Melbourne i Nowym Jorku wyeliminował Dawydienkę Roger Federer, a w Paryżu David Nalbandian. Odniósł w całym sezonie 5 turniejowych zwycięstw, w tym na początku listopada wygraną w Paryżu, w ramach zawodów kategorii ATP Masters Series. Po imprezie w Paryżu, dnia 6 listopada osiągnął najwyższe miejsce w klasyfikacji singlowej, 3. miejsce. Dodatkowo Rosjanin uczestniczył w 2 przegranych finałach. Zakwalifikował się na koniec roku na zawody Tennis Masters Cup, jednak odpadł po meczach grupowych. Na początku grudnia wygrał z reprezentacją Puchar Davisa, po finale z Argentyną zakończonym wynikiem 3:2. Dawydienko pokonał Juana Ignacio Chelę, a przegrał z Davidem Nalbandianem.

W sezonie 2007 tenisista rosyjski wygrał zawody w Moskwie. Ponadto był w półfinałach French Open i US Open, które przegrywał z Rogerem Federerem, ćwierćfinale Australian Open, gdzie odpadł pokonany przez Tommy'ego Haasa, a także w 4 rundzie Wimbledonu wyeliminowany przez Markosa Pagdatisa. Wygrał 17 meczów w zawodach wielkoszlemowych, najwięcej w 1 sezonie. Po raz 3 z rzędu Dawydienko zakwalifikował się do Tennis Masters Cup, jednak swój udział zakończył po rywalizacji grupowej. Na koniec roku zagrał w finale Pucharu Davisa przeciwko Stanom Zjednoczonym, w grze podwójnej z Igorem Andriejewem przegrywając z Bobem i Mikiem Bryanami, co przesądziło o porażce Rosjan.

W 2008 roku Dawydienko został mistrzem 3 turniejów w singlu, w tym zawodów ATP Masters Series w Miami, gdzie wyeliminował m.in. Andy'ego Roddicka w półfinale i Rafaela Nadala w finale. Rosjanin uczestniczył również w 2 finałach, w tym w finale Tennis Masters Cup. W grze podwójnej był w 1 finale, wspólnie z Jurijem Szczukinem w Warszawie. W ramach Pucharu Davisa dotarł z reprezentacją do półfinału, w którym Rosjanie ulegli Argentynie. W sierpniu Dawydienko zagrał na igrzyskach olimpijskich w Pekinie. W singlu doszedł do 2 rundy, a w deblu do ćwierćfinału w parze z Igorem Andriejewem.

Dawydienko w sezonie 2009, od końca lipca doszedł do 5 finałów, które wygrał. Były to m.in. zwycięstwa w Szanghaju o randze ATP World Tour Masters 1000, gdzie w finale był lepszy od Rafaela Nadala, i w ATP World Tour Finals. W londyńskich zawodach ATP World Tour Finals pokonał w meczach grupowych Rafaela Nadala i Robina Söderlinga, a poniósł porażkę z Novakiem Đokoviciem. W półfinale Dawydienko wyeliminował Rogera Federera, a w finale Juana Martína del Potro. W sezonie tym Rosjanin był również w ćwierćfinale French Open, w którym odpadł po przegranej z Robinem Söderlingiem.

W styczniu 2010 roku Rosjanin wygrał turniej w Ad-Dausze, po meczach m.in. z Rogerem Federerem w półfinale i Rafaelem Nadalem w finale, a także awansował do ćwierćfinału Australian Open, gdzie tym razem lepszy był Federer. W lutym Dawydienko doznał kontuzji nadgarstka, która wykluczyła go z gry do połowy sezonu. Jednak po powrocie nie osiągał większych sukcesów, a sezon zakończył poza czołową dwudziestką w rankingu, na 22. pozycji.

W 2011 roku Dawydienko dotarł do finału w Ad-Dausze po wygranej m.in. nad Nadalem. Spotkanie o tytuł przegrał z Federerem. W maju zwyciężył w zawodach w Monachium, po finale z Florianem Mayerem. W 2012 roku uczestniczył po raz 3 na igrzyskach olimpijskich, w Londynie. Z konkurencji gry pojedynczej odpadł w 2 rundzie, podobnie jak i w deblu. W sezonie 2013 był w finale w Ad-Dausze. Pokonał tamże m.in. w półfinale Davida Ferrera, jednak mecz finałowy zakończył się porażką Dawydienki z Richardem Gasquetem.

W 2014 roku, w lutym, Rosjanin został mistrzem gry podwójnej w Montpellier razem z Denisem Istominem.

Finały w turniejach ATP World Tour Gra pojedyncza (21–7)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwnikWynik finałuZwycięzca 1. 5 stycznia 2003 Adelaide Twarda Kristof Vliegen 6:2, 7:6(3)Zwycięzca 2. 13 kwietnia 2003 Estoril Ceglana Agustín Calleri 6:4, 6:3Finalista 1. 25 maja 2003 Sankt Pölten Ceglana Andy Roddick 3:6, 2:6Zwycięzca 3. 2 maja 2004 Monachium (1) Ceglana Martin Verkerk 6:4, 7:5Zwycięzca 4. 17 października 2004 Moskwa (1) Dywanowa (hala) Greg Rusedski 3:6, 6:3, 7;5Zwycięzca 5. 21 maja 2005 Sankt Pölten (1) Ceglana Jürgen Melzer 6:3, 2:6, 6:4Finalista 2. 7 maja 2006 Estoril Ceglana David Nalbandian 3:6, 4:6Zwycięzca 6. 27 maja 2006 Pörtschach (2) Ceglana Andrei Pavel 6:0, 6:3Finalista 3. 16 lipca 2006 Båstad Ceglana Tommy Robredo 2:6, 1:6Zwycięzca 7. 6 sierpnia 2006 Sopot (1) Ceglana Florian Mayer 7:6(6), 5:7, 6:4Zwycięzca 8. 28 sierpnia 2006 New Haven Twarda Agustín Calleri 6:4, 6:3Zwycięzca 9. 15 października 2006 Moskwa (2) Dywanowa (hala) Marat Safin 6:4, 5:7, 6:4Zwycięzca 10. 5 listopada 2006 Paryż Dywanowa (hala) Dominik Hrbatý 6:1, 6:2, 6:2Zwycięzca 11. 14 października 2007 Moskwa (3) Twarda (hala) Paul-Henri Mathieu 7:5, 7:6(9)Zwycięzca 12. 6 kwietnia 2008 Miami Twarda Rafael Nadal 6:4, 6:2Finalista 4. 20 kwietnia 2008 Estoril Ceglana Roger Federer 6:7(5), 2:1 kreczZwycięzca 13. 25 maja 2008 Pörtschach (3) Ceglana Juan Mónaco 6:2, 2:6, 6:2Zwycięzca 14. 15 czerwca 2008 Warszawa (2) Ceglana Tommy Robredo 6:3, 6:3Finalista 5. 17 listopada 2008 Tennis Masters Cup, Szanghaj Twarda (hala) Novak Đoković 1:6, 5:7Zwycięzca 15. 26 lipca 2009 Hamburg Ceglana Paul-Henri Mathieu 6:4, 6:2Zwycięzca 16. 2 sierpnia 2009 Umag Ceglana Juan Carlos Ferrero 6:3, 6:0Zwycięzca 17. 4 października 2009 Kuala Lumpur Twarda (hala) Fernando Verdasco 6:4, 7:5Zwycięzca 18. 18 października 2009 Szanghaj Twarda Rafael Nadal 7:6(3), 6:3Zwycięzca 19. 29 listopada 2009 ATP World Tour Finals, Londyn Twarda (hala) Juan Martín del Potro 6:3, 6:4Zwycięzca 20. 9 stycznia 2010 Ad-Dauha Twarda Rafael Nadal 0:6, 7:6(8), 6:4Finalista 6. 9 stycznia 2011 Ad-Dauha Twarda Roger Federer 3:6, 4:6Zwycięzca 21. 1 maja 2011 Monachium (2) Ceglana Florian Mayer 6:3, 3:6, 6:1Finalista 7. 5 stycznia 2013 Ad-Dauha Twarda Richard Gasquet 6:3, 6:7(4), 3:6

Gra podwójna (2–2) Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicy w finaleWynik finałuZwycięzca 1. 17 października 2004 Moskwa Dywanowa (hala) Igor Andriejew Mahesh Bhupathi Jonas Björkman 3:6, 6:3, 6:4Finalista 1. 16 października 2005 Moskwa Dywanowa (hala) Igor Andriejew Maks Mirny Michaił Jużny 1:5, 1:5Finalista 2. 15 czerwca 2008 Warszawa Ceglana Jurij Szczukin Mariusz Fyrstenberg Marcin Matkowski 0:6, 6:3, 4–10Zwycięzca 2. 9 lutego 2014 Montpellier Twarda (hala) Denis Istomin Marc Gicquel Nicolas Mahut 6:4, 1:6, 10–7

Osiągnięcia w turniejach Wielkiego Szlema i ATP World Tour Masters 1000 (gra pojedyncza) Turniej 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 Wygrane turnieje Bilans w turnieju Wielki Szlem Australian Open2R1R1R2RQFQFQF4R–QF1R1R2R2R0 / 1323–13 French Open2R2R2R1RSFQFSF3RQF–2R1R3R1R0 / 1326–13 Wimbledon–1R1R1R2R1R4R1R3R2R1R1R––0 / 117–11 US Open1R2R2R3R2RSFSF4R4R2R3R2R2R–0 / 1326–13 Wygrane turnieje0 / 30 / 40 / 40 / 40 / 40 / 40 / 40 / 40 / 30 / 30 / 40 / 40 / 30 / 20 / 50N/ABilans spotkań2–32–42–43–411–413–417–48–49–36–33–41–44–31–2N/A82–50 ATP World Tour Finals ATP World Tour Finals––––SFRRRRFW–––––1 / 512–8 ATP World Tour Masters 1000 Indian Wells–––1R2R3R4R3R–3R2R3R2R2R0 / 1010–8 Miami–2R1R2R2R4R3RW––1R2R2R1R1 / 1113–10 Monte Carlo––1RQF3R1R2RSFQF–1R–2R–0 / 911–9 Madryt––1R–3R2R–2R3R–1R2R1R–0 / 84–7 Rzym–1R2R3R1R3RSF3R2R–1R1R1R–0 / 119–11 Montreal/Toronto––2R–3R1RQF3RQF3R2R–QF–0 / 913–9 Cincinnati––1R–QF1RSF2R3RQF2R3R2R–0 / 1013–10 SzanghajNie ATP World Tour Masters 1000W2R––––1 / 25–1 Paryż––1R2RQFW3RSF3RQF1R–––1 / 915–8 Hamburg––2R1RSFQF3R3RNie ATP World Tour Masters 10000 / 610–6 Wygrane turnieje–0 / 20 / 80 / 60 / 91 / 90 / 81 / 91 / 70 / 50 / 80 / 50 / 70 / 23 / 85N/ABilans spotkań–1–23–87–614–913–813–816–813–56–43–86–47–71–2N/A103–79 Ranking na koniec sezonu798144285345622414453250N/A

Legenda

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Rosyjscy tenisiści Kategoria:Urodzeni w 1981 Kategoria:Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2004 Kategoria:Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008 Kategoria:Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2012 Kategoria:Rosyjscy olimpijczycy