Gody w Kanie Galilejskiej (Wesele w Kanie) – obraz włoskiego malarza renesansowego Paola Veronesego, powstały między 1562 a 1563 dla Klasztoru św. Jerzego w Wenecji na wyspie San Giorgio Maggiore.
Benedyktyni weneccy zamówili obraz dla swego refektarza w 1562. Obraz miał być olbrzymi i monumentalny, miał zakrywać całą ścianę i stwarzać perspektywiczne wrażenie otwierającej się przestrzeni. Sukces dzieła sprawił, iż inne wspólnoty monastyczne zaczęły doceniać i zamawiać u Veronesa podobne dzieła. Pomimo swych rozmiarów w 1797 obraz został wyjęty z ram, zwinięty i wywieziony przez wojska Napoleona do Paryża. Obecnie obraz znajduje się w Luwrze i jest największym płótnem w kolekcji tego muzeum; wisi w Salle des États wraz z Moną Lisą.
Tematyka Tematem obrazu są opisane w Ewangelii Jana Gody w Kanie Galilejskiej, w których miał uczestniczyć Jezus Chrystus wraz z Maryją i ApostołamiPor. Ewangelia Jana rozdz. 2 wersety 1-12.. Uczta ta, która odbyła się w Kanie w Galilei, miała być tłem dla pierwszego cudu Jezusa − przemiany wody w wino.
Veronese ukazał postać Chrystusa w samym centrum obrazu. Obok Zbawiciela siedzi Matka Boża i Uczniowie. Na obrazie postacie biblijne wymieszane są namalowanymi w strojach z epoki malarza wenecjanami. Młodzi siedzą po lewej stronie dzieła, starosta zaś po prawej. Artysta przedstawił około 130 biesiadników. Samego siebie Veronese przedstawił na pierwszym planie, to jeden z muzykantów ubrany na biało, grający na violi da gamba. Na obrazie zostało przedstawionych wiele symboli religijnych, m.in. krojone na tarasie mięso ma być odniesieniem do ofiary Chrystusa i Eucharystii; służba roznosi biesiadnikom owoce pigwy – symbol małżeństwa.
Przypisy
Kategoria:Obrazy Paola Veronesego Kategoria:Obrazy w Luwrze Kategoria:Obrazy z motywami z Nowego Testamentu