Witold Wondrausch (ur. 8 sierpnia 1891 we Lwowie, zm. 10 kwietnia 1963 we Wrocławiu) – polski lekkoatleta, specjalizujący się w biegach długodystansowych.
Kariera sportowa Reprezentant Czarnych Lwów (1913–1920). W 1920 r. zdobył we Lwowie złoty (bieg na 5000 metrów) i brązowy (bieg na 3000 metrów) medal I Mistrzostw Polski Seniorów w Lekkoatletyce. Był członkiem sztafety olimpijskiej, która 8 czerwca 1912 r. we Lwowie ustanowiła rekord Polski czasem 3:49,2.
Rekordy życiowe: bieg na 3000 metrów – 10:32,4 (19 lipca 1914, Lwów); bieg na 5000 metrów – 18:12,8 (16 lipca 1920, Lwów).
Życie prywatne Absolwent Politechniki Lwowskiej (inż. geometra). Tuż przed zakończeniem I wojny św. (1 listopada 1918 r.) wstąpił do Wojska Polskiego, gdzie uzyskał stopień kpt. rez. 22 Pułku Artylerii Polowej w Przemyślu. Po wojnie członek pierwszego Zarządu Polskiego Związku Lekkiej Atletyki (1919) oraz sędzia lekkoatletyczny.
Pochowany na Cmentarzu Parafialnym Św. Rodziny we Wrocławiu.
Bibliografia
Kategoria:Lekkoatleci Czarnych Lwów Kategoria:Polscy działacze lekkoatletyczni Kategoria:Polscy średniodystansowcy Kategoria:Polscy sędziowie lekkoatletyczni Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1963