Andrzej Lewiński (ur. 14 marca 1948 w Lubaniu) – polski prawnik i urzędnik państwowy, radca prawny, były wiceminister rynku wewnętrznego oraz zastępca generalnego inspektora ochrony danych osobowych.
Życiorys Ukończył studia na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego, a następnie studia podyplomowe: z zakresu prawa spółek w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie i z zakresu prawa europejskiego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Odbył aplikację sądową w Sądzie Wojewódzkim w Gdańsku i zdał egzamin sędziowski. Następnie zdał także egzamin radcowski i został wpisany na listę radców prawnych. Pracował na stanowiskach kierowniczych w Przedsiębiorstwie Spedycji Krajowej, a następnie jako radca prawny w Spółdzielni Kółek Rolniczych i Spółdzielni Rzemieślniczo-Remontowo-Budowlanej. Od 1995 prowadził w Warszawie kancelarię prawną.
W latach 1975–1990 należał do Stronnictwa Demokratycznego, był m.in. sekretarzem Miejskiego Komitetu w Gdańsku, członkiem Prezydium Centralnego Komitetu (1981–1989)Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy, 1944–1991: władze państwowe i polityczne Polski według stanu na dzień 28 II 1991, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1991, s. 303., a także wiceprzewodniczącym rady wojewódzkiej PRONRocznik polityczny i gospodarczy 1981–1983, Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 1984, s. 185. i członkiem rady krajowej PRON„Trybuna Robotnicza” nr 109 (12 961) z 10 maja 1983, s. 6.. W 1991 przeszedł do Kongresu Liberalno-DemokratycznegoTadeusz Witold Młyńczak, Janusz Herz, Widziane z trzeciego planu, Polska Oficyna Wydawnicza „BWG”, Warszawa 1992, s. 48.. W wyborach samorządowych w 1998 bezskutecznie ubiegał się o mandat radnego warszawskiej dzielnicy Śródmieście z listy Unii Wolności.
W 1990 został dyrektorem generalnym w Ministerstwie Rynku Wewnętrznego. Krótko pełnił urząd wiceministra w tym resorcie. W latach 1991–1993 zajmował stanowisko dyrektora generalnego w Ministerstwie Przemysłu i Handlu. Pełnił funkcję przewodniczącego Komitetu ds. Handlu oraz członka Prezydium Krajowej Izby Gospodarczej. W 1997 założył Polską Izbę Handlu, w której objął funkcję prezesa (w 2006 zrezygnował i został honorowym prezesem PIH). W 2002 został powołany na stanowisko dyrektora ds. nadzoru właścicielskiego i polityki kadrowej w spółce akcyjnej Ciech. Pracował tam do 2004.
Był ekspertem i członkiem Samoobrony RP, z listy której bez powodzenia kandydował w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 w okręgu podkarpackim. W maju 2006 był kandydatem Samoobrony RP na generalnego inspektora ochrony danych osobowych. We wrześniu tego samego roku objął urząd zastępcy GIODO. Z końcem 2016 przeszedł na emeryturę.
W 2016 odznaczony Złotym Medalem za Zasługi dla Policji.
Przypisy
Bibliografia Kto jest kim w Polsce 1984, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1984, s. 530. Druk sejmowy nr 502 z biogramami kandydatów na stanowisko GIODO z 25 kwietnia 2006. [dostęp 2011-05-21].
Kategoria:Absolwenci Szkoły Głównej Handlowej Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Rady Krajowej PRON Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem za Zasługi dla Policji Kategoria:Politycy Stronnictwa Demokratycznego Kategoria:Politycy Kongresu Liberalno-Demokratycznego Kategoria:Politycy Samoobrony Kategoria:Politycy Unii Wolności Kategoria:Polscy radcy prawni Kategoria:Wiceministrowie i urzędnicy III Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1948