13 Dywizja Strzelców () – dywizja piechoty Armii Czerwonej.
Historia Dywizja była formowana dwukrotnie: w 1922 roku, jako 13 Dagestańska Dywizja Strzelecka (rozformowana 19 września 1941 roku), 4 lipca 1941 roku, jako 13 Dąbrowska Dywizja Strzelecka ros. 13-я Домбровская стрелковая дивизия
13 Dagestańska Dywizja Strzelecka sformowana w Zachodnim Specjalnym Okręgu Wojskowym wzięła udział w agresji na Polskę. W latach 1938–1941 dywizją dowodził gen. mjr Andriej Naumow. W 1942 i 1943 roku w składzie 62 Armii walczącej w obronie Stalingradu. Wsławiła się walkami o Kurhan Mamaja. W 1945 roku razem z 80 Dywizją Strzelecką i 314 Dywizją Strzelecką wchodziła w skład 73 Korpusu Strzeleckiego. W czasie walk na ziemiach polskich 13 DS dowodził gen. mjr Siergiej Aleksandrow. Dywizja uczestniczyła m.in. w ofensywie Armii Czerwonej rozpoczętej 12 stycznia 1945 roku, biorąc udział w przełamaniu niemieckich fortyfikacji Stellung a2.
W 13 DS służył snajper Fieodosij Smolaczkow któremu zaliczono zabicie 125 wrogów.
Dowódcy dywizji kombrig Andriej Naumow (był w 1939)
Struktura organizacyjna 119 pułk strzelecki 172 pułk strzelecki 296 pułk strzelecki 48 pułk artylerii 58 pułk artylerii haubic 387 samodzielny batalion czołgów oraz dywizjon przeciwpancerny, dywizjon artylerii przeciwlotniczej, batalion rozpoznawczy, batalion saperów i inne służby.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Radzieckie dywizje piechoty Kategoria:Radzieckie dywizje strzeleckie z okresu kampanii wrześniowej