thumb|250px|Nagrobek Władysława Popielarczyka na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Władysław Popielarczyk (ur. 22 listopada 1925 w Szteklinie na Kociewiu, zm. 17 września 1987 w WarszawieB. Damaszek, Wielki artysta z małego Kociewia, Zblewo 2016, s. 36, 56.) – polski malarz artysta i poeta.

Życie Ojciec artysty Aleksander, który był rolnikiem, został rozstrzelany przez Niemców w 1939 roku w Zajączku, matka Waleria z domu Belicka pracowała jako położna. Dzieciństwo i młodość (do 15 roku życia) spędził w Wielkim Bukowcu. W okresie wojny pracował w gospodarstwie na Żuławach oraz w Gdyni na kolei. W latach 1943–44 przebywał we Francji i Włoszech. W 1951 r. żeni się z Wandą Żukow, nauczycielką języka rosyjskiego i historii. W 1953 r. przenosi się do Warszawy. Uczył się najpierw w Liceum Plastycznym w Orłowie. Studia malarskie rozpoczął w Państwowym Instytucie Sztuk Plastycznych w Sopocie, kontynuował je w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie w 1955 uzyskał dyplom u prof. Edwarda Kokoszko. Ukończył także studium pedagogiczne.

Pochowany został na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Pośmiertnie odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Miał starszą siostrę Zofię (ur. w 1924 r.) oraz dwie córki: Barbarę i Hannę. Barbara Popielarczyk-Daszewska urodziła się w 1952 r. w Gdańsku. W 1976 r. ukończyła studia na Wydziale Tkaniny Artystycznej w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. Zajmuje się również malarstwem i grafiką. Wnuczka artysty Dominika Daszewska, córka Barbary, także jest malarką.

Zawsze czuł się Kociewiakiem. Często odwiedzał krewnych, przyjaciół i znajomych w Zblewie, Starogardzie Gdańskim, Tczewie, Osieku, Lubichowie i Wielkim Bukowcu. Malował tu obrazy, koncertował, brał udział w uroczystościach gminnych, przysyłał kartki z różnych stron świata.B. Damaszek, Wielki artysta z małego Kociewia, Zblewo 2016, s. 69-70.

Twórczość Uprawiał malarstwo sztalugowe i ścienne. Tworzył wystroje plastyczne w obiektach użyteczności kulturalnej i publicznej: freski, mozaiki, płaskorzeźby, witraże. Malował cykle: „Malowane okna”, „Madonny współczesne”, „Macierzyństwo”, obrazy hexagonalne, cykl rysowanych listów. Inspirowała go ludzka głowa, tworzył jej przekroje. Pisał także wiersze i komponował piosenki.

W latach 1962–1964 wystawiał prace na murach Barbakanu w Warszawie, a od 1965 r. prowadził własną pracownię i galerię przy ul. Piwnej. Tam urządzał wernisaże swoich prac, które często kończyły się happeningami z udziałem publiczności.

„Jest to malarstwo na wskroś odkrywcze. Ukazuje niepokój, nerwowość współczesnego czasu jakby w rentgenowskim znaku, człowieka widzianego od środka. Najgłębiej inspiruje go głowa ludzka widziana w przekroju, czy przenikanie się figur w płynności natury. Jest to malarstwo poezji, dźwięczność koloru, splotu form widzianych w błysku oka. Jego obrazy odznaczają się ponadto szlachetnością barw i urzekają niepowtarzalnym stylem. Można je zaliczyć do interesującej sztuki transawangardowej”. (Barbara Popielarczyk-Daszewska, córka artysty)

Jego obrazy znajdują się w muzeach polskich: Muzeum Narodowym w Warszawie, Poznaniu i Gdańsku, Muzeum Częstochowskim i obcych: Moderna Museet w Sztokholmie, Taides Museum w Oulu, Museum of Modern Art w Miami, Indianapolis Museum of Art, Desert Museum w Palm Springs. Trafiły także do prywatnych kolekcji założonych m.in. przez Dwighta Eisenhowera, Urho Kekkonena, Sukarno, Charles'a de Gaulle'a i Paul-Henriego Spaaka.B. Damaszek, Wielki artysta z małego Kociewia, Zblewo 2016, s. 67.

Ciekawostki „Ubierał się ekscentrycznie. Nigdy nie włożył normalnego ubrania. Nosił skórzane spodnie, koszule własnego pomysłu i przeróżne kurtki, które sam projektował i szył. Do tego kowbojskie kapelusze ze skóry własnej roboty i przepaski na głowę” (Witold Sadowy).W. Sadowy, Władysław Popielarczyk, „Gazeta Wyborcza”, z dn. 27.06.2014 r. „Otworzył wystawę we własnym mieszkaniu - wpuszcza ludzi, fruwa po tym piekielnym wnętrzu, objaśnia, tumani, przestrasza… sadza nas (”bardzo was szanuję, bo jesteście zdolni poeci”!) na podłodze, częstuje zieloną wódką, wmusza okropne herbatniki”. (Stanisław Grochowiak)S. Grochowiak, Szmaty , „Współczesność” 1960, nr 15, s. 5. Jeden z obrazów artysty zakupiła królowa Wielkiej Brytanii Elżbieta II.W. Magdziarz, Wspomnienie o Władysławie Popielarczyku (1925-1987), „Plastyka w Szkole” 1990, nr 5, s. 263.

Przypisy

Bibliografia Bernard Damaszek, Wielki artysta z małego Kociewia, Zblewo: Bernard Damaszek, 2016. Stanisław Grochowiak, Szmaty, „Współczesność” 1960, nr 15, s. 5, fot. Wanda Magdziarz, Wspomnienie o Władysławie Popielarczyku (1925-1987), „Plastyka w Szkole” 1990, nr 5, s.262-263, fot. Władysław Popielarczyk, Gwoździe, druty, kamienie w ręku artysty. Rozmowę przeprowadził Jan Jerzy Ulbr, „Kulisy” 1962, nr 7, s. 5, fot. Władysław Popielarczyk, Wspomnienia rodzinne, [w:] Bernard Damaszek, Wielki artysta z małego Kociewia, Zblewo 2016, s. 99-125. Witold Sadowy, Władysław Popielarczyk. W dziesiątą rocznicę śmierci, „Gazeta Wyborcza” 1997, nr 217, s. 17. (z dn. 17.09.1997) Witold Sadowy, Władysław Popielarczyk. Wspomnienie, „Gazeta Wyborcza” 2001, nr 154, s. 11 (z dn. 4.07.2001). Witold Sadowy, Władysław Popielarczyk, „Gazeta Wyborcza”, 2014, nr 147 (z dn. 27.06.2014). Władysław Popielarczyk [nekrolog], „Więź” 1988, nr 3, s.153. Roman Śliwonik, Władysław Popielarczyk, [w:] tegoż, Portrety chwil albo uładnianie życia, Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2005, s. 87-92, fot.

Linki zewnętrzne Władysław Popielarczyk - biogram Paweł Wroński - Barwna postać warszawskiej starówki Hommage - Władysław Popielarczyk

Paweł Wroński - „Komiksowe” dzieła Władysława Popielarczyka

Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 1987 Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi