Papirus 14 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem α 1036 (von Soden) – grecki rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie kodeksu. Paleograficznie datowany jest na V wiek. Zawiera fragmenty 1. Listu do Koryntian.
Opis Zachowały się fragmenty kodeksu z tekstem 1. Listu do Koryntian 1,25–27; 2,6–8; 3,8–10.20. Tekst pisany jest jedną kolumną na stronę.
Tekst Tekst grecki reprezentuje aleksandryjski typ tekstu, Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii II.
Historia Rękopis odkryty został przez Jamesa Rendela Harrisa w klasztorze na SynajuFrederic G. Kenyon, „Handbook to the Textual Criticism of the New Testament”, London2, 1912, p. 44.. Harris opublikował jego tekst w 1890 rokuJames Rendel Harris, Biblical Fragments from Mount Sinai I (London 1890), s. 54–56.. Następnie badał go SchofieldEllwood M. Schofield, The Papyrus Fragments of the Greek New Testament, Southern Baptist Theological Seminary, Louisville, 1936, s. 168–170..
Datowany jest przez INTF na VI wiek.
Rękopis przechowywany jest w Klasztorze św. Katarzyny (Harris 14) na Synaju.
Zobacz też Lista kodeksów papirusowych Nowego Testamentu
Przypisy
Bibliografia James Rendel Harris, Biblical fragments from Mount Sinai I (London 1890), s. 54–56. Caspar René Gregory, Die griechischen Handschriften des Neuen Testament, Leipzig 1908, p. 47.
Kategoria:Manuskrypty biblijne z V wieku Kategoria:Papirusy Nowego Testamentu