Emnilda (ur. pomiędzy 970 a 975, zm. 1016 lub 1017) – córka Dobromira, być może władcy z książęcego rodu z Moraw (Ołomuńca) lub zachodnich krańców Słowiańszczyzny (Łużyce lub Milsko), trzecia żona księcia polskiego Bolesława I Chrobrego.
Małżeństwo z Mieszkiem zawarte zostało prawdopodobnie pomiędzy rokiem 987 a 988 i trwało do śmierci Emnildy w 1016 lub 1017 roku.
Z małżeństwa Emnildy z Bolesławem I Chrobrym pochodziło dwóch synów – Mieszka Lamberta i Ottona oraz trzy córki, z których znane jest imię najstarszej, Regelindy. W 1018 roku wszystkie były już dorosłe. Dwie z nich zawarły małżeństwa z przedstawicielami zagranicznych elit – jedna poślubiła grafa Hermana z Miśni, druga została żoną Świętopełka, syna księcia kijowskiego Włodzimierza I Wielkiego. Trzecia córka została opatką, jednak źródła nie pozwalają na pewne ustalenie nazwy klasztoru, którym kierowała.
Kronikarze o Emnildzie Źródła przedstawiają Emnildę jako osobę mającą wpływ na postępowanie męża. Thietmar z Merseburga przypisywał jej łagodzenie porywczego charakteru Bolesława oraz zachęcanie go do praktyk pokutnych i działalności dobroczynnej. Kronikarz miał okazję widzieć Emnildę w Merseburgu w 1013 roku. Podobny obraz księżnej pojawia się w Kronice Galla Anonima, gdzie została przedstawiona jako osoba roztropna i zdolna do powstrzymywania męża przed wykonywaniem wyroków śmierci.
Gall Anonim opisał (prawdopodobnie) ją następującymi słowy:
Nawet niechętnie nastawiony do Bolesława Chrobrego Thietmar z Merseburga napisał o niej:
Rodzina Małżeństwo i potomstwo Z małżeństwa z Bolesławem Chrobrym (ur. 967, zm. 17 VI 1025) pochodziło przynajmniej pięcioro dzieci: N.N., córka (ur. zap. 988, zm. po 1013) – ksieni nieznanego klasztoru, Regelinda (ur. zap. 989, zm. 21 III ok. 1030) – żona Hermana I, margrabiego Miśni (1009–1031), Mieszko II Lambert (ur. 990, zm. 9 lub 10 V 1034) – król Polski (1025–1031), książę Polski (1032–1034), N.N., córka (ur. zap. ok. 995 – zm. po 14 VIII 1018) – żona Światopełka I, księcia turowskiego i wielkiego księcia kijowskiego (1015 i 1017–1019), Otto (ur. zap. 1000, zm. 1033).
Genealogia Emnildy według J. Widajewicza
Tęgomir?ur. ?zm. po 938 N.N.ur. ?zm. ? N.N.ur. ?zm. ? N.N.ur. ?zm. ? Dobromirur. ?zm. ? N.N.ur. ?zm. ?
Bolesław I Chrobryur. 967zm. 17 VI 1025OO 987–989 Emnilda słowiańska(ur. w okr. 970–975,zm. w okr. 1016–1017) N.N., córkaur. zap. 988zm. po 1013 Regelindaur. zap. 989zm. 21 III ok. 1030 Mieszko II Lambertur. 990zm. 9 lub 10 V 1034 N.N., córkaur. zap. ok. 995zm. po 14 VIII 1018 Ottour. zap. 1000zm. 1033
Przypisy
Bibliografia Wasilewski T., Emnilda, [w:] Słownik starożytności słowiańskich, t. 8, cz. 1, s. 113-115, Wrocław 1991, . Widajewicz J., Skąd pochodziła Emnilda, „Życie i Myśl” 1951, s. 482.
Kategoria:Żony polskich książąt Kategoria:Urodzeni w X wieku Kategoria:Żony władców Polski Kategoria:Zmarli w XI wieku