Papirus 24 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie kodeksu. Paleograficznie datowany jest na IV wiek. Zawiera fragment Apokalipsy św. Jana.
Opis Zachowały się jedynie fragment kodeksu z tekstem Apokalipsy 5,5-8; 6,5-8. Tekst pisany jest uncjałą.
Tekst Tekst grecki reprezentuje aleksandryjski typ tekstu (niezależny), Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii I. Tekst bliski jest dla , i Kodeksu SynajskiegoPhilip W. Comfort and David P. Barrett. The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, p. 115.. Bliższy jest dla kodeksu Synajskiego niż Kodeksu Watykańskiego, na osiem wariantów cytowanych przez Hunta w sześciu zgadza się z Sinaiticus, a w czterech z Vaticanus.
Historia Rękopis odkryty został w Oksyrynchos przez Grenfella i Hunta, którzy opublikowali jego tekst w 1914 roku. Na liście rękopisów znalezionych w Oksyrynchos znajduje się na pozycji 1230. Ernst von Dobschütz umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 24.
Obecnie przechowywany jest w bibliotece Andover Newton Theological School (Franklin Trask Library, OP 1230) w Newton (Massachusetts).
Zobacz też Lista kodeksów papirusowych Nowego Testamentu
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Robert B. Waltz. NT Manuscripts: Papyri, 𝔓24.'
Kategoria:Manuskrypty biblijne z IV wieku 1230 Kategoria:Papirusy Nowego Testamentu