Hieronim Jan hrabia Tarnowski herbu Leliwa (ur. 12 sierpnia 1884 w Krakowie, zm. 31 października 1945 tamże) – polski publicysta, działacz polityczny.
Życiorys Syn Stanisława Kostki i Róży Marii Augusty hr. Branickiej h. Korczak (1854–1942). Odebrał bardzo staranne wykształcenie. Studiował leśnictwo w Monachium. Był znawcą literatury polskiej i obcej oraz historii. Po wybuchu I wojny światowej walczył w szeregach armii austro-węgierskiej w 2 Pułku Lansjerów księcia Schwarzenberga. W lipcu 1915 wrócił razem z żoną do Krakowa, gdzie awansował do stopnia oberleutnanta i objął komendanturę dwóch szpitali wojskowych, którymi zarządzał do końca wojny. Uczestnik, w stopniu porucznika, wojny polsko-czechosłowackiej o Śląsk Cieszyński. Podczas wojny polsko-bolszewickiej był w 8 Pułku Ułanów księcia Józefa Poniatowskiego, a następnie został adiutantem generała Maxima Weyganda. Po wojnie zajął się odbudową zrujnowanego w trakcie walk pałacu w Rudniku nad Sanem, w 1922 posiadał majątki ziemskie o powierzchni 11 370 haWojciech Roszkowski, Lista największych właścicieli ziemskich w Polsce w 1922 r., w: Przegląd Historyczny, 1983, Tom 74, Numer 2, s. 285.
Był jednym z założycieli Stronnictwa Zachowawczego. Hieronim Tarnowski był też wydawcą wraz z Konstantym Broel-Platerem, a później samodzielnie; oraz jednym z redaktorów pisma konserwatywno-monarchistycznego „PRO Fide, Rege et Lege” (1926–1928), kontynuującego tradycję: „Biuletynu Stronnictwa Zachowawczego” (1923–1925)Konrad Zawadzki oraz Z. Brulińska, G. M. Lewandowska, J. Marciniak, E. Tomczak. Bibliografia czasopism warszawskich 1579-1981, Tom III (Litery M-Q), wydawnictwo Biblioteki Publicznej m. st. Warszawy, Warszawa, 2001, str. 397, pozycja 6903.Do tradycji pisma wydawanego przez Hieronima Tarnowskiego nawiązuje obecnie wydawany kwartalnik „Pro Fide Rege et Lege”..
Po wybuchu II wojny światowej zaangażował się w działalność konspiracyjną. Ukrywał kilkoro Żydów (wśród nich prof. Ludwika Ehrlicha), a w październiku 1939 na krótko zaopiekował się pułkownikiem Tadeuszem Komorowskim. Po wkroczeniu wojsk radzieckich, w październiku 1944, na mocy decyzji nowo zainstalowanej władzy, został wywłaszczony, zmuszony do opuszczenia majątku i otrzymał zakaz powrotu. Początkowo znalazł schronienie w domu gajowego swojego zięcia w majątku Góra Ropczycka. Potem przeniósł się do Krakowa, gdzie pod opieką rodziny, pozostał do końca życia. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim (kwatera Ł-płn-po lewej Czeczelów).
Był mężem Wandy z Zamoyskich (1892–1965) h. Jelita, z którą miał córkę Zofię (1917–2009) i synów Stanisława (1918–2006) oraz Artura (1930–2012).
Publikacje Dziesięciolecie niepodległości, druk. Zakładów Drukarskich W. Piekarniaka, Warszawa, 1929. O niektórych zbieżnych przejawach życia politycznego we Francji i u nas i o ich konsekwencjach, wydawnictwo własne, Warszawa, 1927.
Odznaczenia Krzyż za Obronę Śląska Cieszyńskiego II kl. (2 października 1919), Medal Pamiątkowy za Obronę Śląska Cieszyńskiego.
Przypisy
Linki zewnętrzne Mariusz Matuszewski: „Hieronim hrabia Tarnowski. Szkic biograficzny” Hieronim Tarnowski, Fałszywe poglądy na władze i prawo, „Bez Przyłbicy” 5-6 (1929), s. 175-183. Hieronim Tarnowski w towarzystwie Władysława Günthera i Aleksandra Bakałowicza – zdjęcie Józefa Sebalda z balu kostiumowego: „Menuet u Stanisława Augusta”, który odbył się w Krakowie 1 III 1909 r. w zbiorach Cyfrowego Muzeum Narodowego w Warszawie Publikacje Hieronima Tarnowskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Ludzie związani z Rudnikiem nad Sanem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem za Obronę Śląska Cieszyńskiego II klasy Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Obronę Śląska Cieszyńskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Politycy Stronnictwa Zachowawczego Kategoria:Polscy hrabiowie Świętego Cesarstwa Rzymskiego Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Polscy ziemianie Hieronim Jan Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-czechosłowackiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1945