Prawo bliższości (łac. ius propinquitatis) – w średniowiecznej Polsce ograniczenie prawa własności. Celem tej instytucji była ochrona interesu rodziny; przysługiwało tylko krewnym właściciela.
W najszerszej postaci polegała na przyznaniu krewnym zbywającego w stosunku do zbywanego mienia trzech uprawnień: prawa udzielania zgody na alienację (zbycie rzeczy, majątku), prawo pierwokupu (krewnym przysługiwało pierwszeństwo nabycia dobra, które właściciel zamierzał zbyć) i prawo retraktu (odkupu). Istniała możliwość "obejścia" prawa bliższości poprzez oddanie własności w zastaw antychretyczny z klauzulą na upad.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Prawo prywatne Polski przedrozbiorowej Kategoria:Prawo rzeczowe