Artur Niepokojczycki (ur. w Słucku, zm. w Petersburgu) – generał piechoty Armii Imperium Rosyjskiego pochodzenia polskiego.
Życiorys Urodził się w Słucku jako syn Adama Niepokojczyckiego, lokalnego ziemianina wyznania ewangelicko-reformowanego i marszałka szlachty słuckiej i jego żony Rozwadowskiej.
Po ukończeniu Korpusu Paziów służył w Sztabie Głównym. W latach 1841–1847 walczył na Kaukazie, w Czeczenii i Dagestanie. W 1849 uczestniczył w interwencji rosyjskiej na Węgrzech, gdzie dowodził sztabem V Korpusu. W latach 1853–1856, w okresie końcowym wojny krymskiej kierował sztabem sił morskich i lądowych na Krymie. W 1857 r. wrócił do Sztabu Głównego. Od 1864 r. zasiadał w Radzie Wojennej, był zaangażowany w reformę armii. W 1868 r. awansował do stopnia generała piechoty. W 1874 był mianowany adiutantem carskim. W wojnie rosyjsko-tureckiej 1877–78 był szefem Sztabu Polowego armii Naddunajskiej. Podczas pobytu cara na froncie, tj. do połowy grudnia 1877 roku, należał do pięciu osób, które rządziły Rosją. Miał złą renomę z powodu oskarżeń o korupcję.
Pochowany na luterańskiej kwaterze cmentarza wołkowskiego w Petersburgu.
Przypisy
Bibliografia Studia z dziejów Rosji i Europy Środkowo-Wschodniej, Tom 38, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2003
Kategoria:Absolwenci Korpusu Paziów Kategoria:Pochowani w Petersburgu Kategoria:Polacy – generałowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Ludzie związani ze Słuckiem Kategoria:Urodzeni w 1813 Kategoria:Zmarli w 1881 Kategoria:Ludzie związani z kalwinizmem w Polsce Kategoria:Szlachta kalwińska w Polsce Kategoria:Ludzie związani z Petersburgiem Kategoria:Absolwenci Gimnazjum w Słucku Kategoria:Ludzie urodzeni w Słucku