Trzciniak oliwkowy (Acrocephalus kerearako) – gatunek małego ptaka z rodziny trzciniaków (Acrocephalidae). Występuje endemicznie na Mitiaro i Mangai – atolach należących do Wysp Cooka (terytorium stowarzyszone Nowej Zelandii). Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Wyróżniono dwa podgatunki Acrocephalus kerearako: Acrocephalus kerearako kerearako Holyoak, 1974 – Mangaia, Acrocephalus kerearako kaoko Holyoak, 1974 – Mitiaro. Taksony te opisał w 1974 roku David T. Holyoak, uznając je za podgatunki trzciniaka białoskrzydłego (Acrocephalus vaughani). Do osobnego gatunku wydzielono je na podstawie różnic w wokalizacji (trzciniak oliwkowy to dobry śpiewak, a trzciniak białoskrzydły nie śpiewa), wymiarach, ubarwieniu upierzenia oraz braku tendencji do leucyzmu; odrębność gatunkową potwierdziły badania DNA.
Morfologia Długość ciała 16 cm. Obie płcie są do siebie podobne.
Biotop Jego środowiskiem naturalnym są trzcinowiska, ogrody, zarośla, tereny zalesione i wysoka roślinność zielna.
Status zagrożenia IUCN od 2024 roku uznaje trzciniaka oliwkowego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern); wcześniej, od 2000 roku był on klasyfikowany jako gatunek bliski zagrożenia (NT, Near Threatened), a od 1988 roku jako gatunek najmniejszej troski. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako nadal pospolity na obu wyspach. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istnienie poważnych zagrożeń dla gatunku BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie stabilny. Zagrożeniem dla stabilności populacji trzciniaka oliwkowego są introdukowane na wyspy szczury, koty czy agresywny ptak – majna brunatna, a także utrata i fragmentacja siedlisk spowodowana rozwijającym się rolnictwem i wypasem kóz.
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Trzciniaki Kategoria:Ptaki Oceanii Kategoria:Fauna endemiczna Wysp Cooka Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1974 roku