Władysław Walentynowicz (ur. 24 sierpnia 1902 w Jaransku, zm. 25 marca 1999 w Sopocie) – polski pianista, kompozytor, pedagog i działacz muzyczny.
Życiorys Urodził się w 1902 roku w Jaransku (Rosja), w rodzinie Ignacego, inżyniera chemika, dyrektora fabryki monopolu spirytusowego, i Heleny z WojszyłłówAnna Szarapka, O poetyce twórczości kompozytorskiej Władysława Walentynowicza Kwartalnik Naukowy nr 3(11), 2012 [dostęp 2025-09-29]. (1875–1956). Stryjeczny brat Mariana. Maturę zdał w Szadrinsku. Pierwszą nauczycielką muzyki była matka, później uczył się w szkole muzycznej Tomsku (u Jadwigi Szabłowskiej-Gedeonowej) i Technikum Muzycznym w Barnaule (u Anny Smirnowej, ukończone w 1922), następnie w Szkole Muzycznej im. Gniesinych (Helena Gniesina, Rajnhold Glier) w Moskwie. W 1923 przyjechał do Polski. W latach 1924–1930 studiował w Konserwatorium Muzycznym w Warszawie: fortepian u Antoniego Dobkiewicza i Józefa Turczyńskiego, Zofii Rabcewiczowej i Wiktora Chrapowickiego oraz kompozycję u Kazimierza Sikorskiego.
Przed II wojną światową występował na estradach krajowych, w Filharmonii Warszawskiej oraz w Polskim Radio jako akompaniator i solista. Współzałożyciel warszawskiej szkoły muzycznej „Kolegium Muzyczne”, którą prowadził do roku 1939. W latach 1931–1939 był także aktywny na polu twórczości kompozytorskiej.
W czasie okupacji niemieckiej grywał w warszawskich lokalach „Cafe Club”, „Kolorowa”, „Złoty Ul”, udzielał lekcji prywatnych. Podczas powstania warszawskiego wraz z żoną i dwójką dzieci został wywieziony do obozu w Burgweide, następnie do pracy w fabryce lnu w Michelsdorfie.
23 maja 1945 powrócił do Warszawy, podjął pracę w Polskim Radiu, m.in. jako akompaniator i bibliotekarz, w czerwcu 1945 roku został oddelegowany przez Departament Szkolnictwa Muzycznego, Kultury i Sztuki na Wybrzeże Gdańskie w celu organizowania szkolnictwa muzycznego. Przez kilkadziesiąt lat działał tam jako pianista-kameralista, akompaniator estradowy i radiowy, pedagog oraz organizator życia muzycznego. 22 lipca 1945 założył Gdański Instytut Muzyczny z siedzibą w Sopocie – prywatną szkołę muzyczną, subsydiowaną przez państwo. W roku szkolnym 1946/47 został on podzielony na Państwową Średnią Szkołę Muzyczną oraz Niższą Szkołę Muzyczną.
Od roku 1950 pracował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Sopocie (później przeniesionej do Gdańska), nauczając akompaniamentu, następnie fortepianu i instrumentacji. W latach 1951–1952 pełnił funkcję rektora uczelni. Był to okres kryzysu, zmierzającego do jej likwidacji. Po roku, gdy niebezpieczeństwo zostało zażegnane, kontynuował pracę jako pedagog na stanowisku docenta. W latach 1952–1972 pełnił nieprzerwanie funkcję dziekana Wydziału Instrumentalnego. Mimo przejścia w roku 1972 na emeryturę nadal pracował w gdańskiej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej do roku 1979. mały|Grób Władysława Walentynowicza na cmentarzu katolickim w Sopocie
Założyciel i długoletni prezes gdańskiego oddziału Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków, od 1949 członek Związku Kompozytorów Polskich, od 1950 kierownik redakcji muzycznej Rozgłośni Gdańskiej Polskiego Radia. Autor licznych kompozycji fortepianowych, wokalnych i instrumentalnych (solowych i kameralnych).
W 1987 r. został członkiem honorowym Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki.
Był mężem Marii Honoraty z domu Biernackiej (1915–2003), ojciec trójki dzieci, m.in Marka, oboisty.
Zmarł w Sopocie, pochowany na cmentarzu katolickim (kwatera C4-B-27).
Odznaczenia i nagrody
Nagroda na konkursie kompozytorskim im. Fryderyka Chopina za Sonatinę i wyróżnienie za Etiudę na fortepian (1949). Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 25 marca 1955 r. nr 0/431 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki. Nagroda Przewodniczącego Miejskiej Rady Narodowej w Gdańsku w dziedzinie muzyki (1957) Nagroda Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku za upowszechnianie kultury (1972)
Przypisy Zbigniew Adrjański, Kalejdoskop estradowy. Leksykon polskiej rozrywki 1944–1989, Warszawa 2002, s. 486.
Linki zewnętrzne Władysław Walentynowicz - wspomnienia: Zanim utworzono Akademię (fragmenty relacji); Początek mojego rektoratu.
Kategoria:Członkowie Związku Kompozytorów Polskich Kategoria:Muzycy związani z Gdańskiem Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Pochowani na cmentarzu katolickim w Sopocie Kategoria:Polscy działacze muzyczni Kategoria:Polscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Polscy pianiści klasyczni Kategoria:Rektorzy Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1999