Wacław Karol Wróblewski ps. Krzysztof, Korecki, Szczygliński (Szczegliński), Axel, K. Leski (ur. 13 grudnia 1878 w Warszawie, zm. 10 marca 1934 w ZSRR) – dziennikarz i publicysta, działacz socjalistyczny i komunistyczny, członek PPS, PPS-Lewicy, KPRP i FPK.
Syn Witolda Adolfa i Józefy z domu Poll. Od 1904 w PPS, następnie w PPS-Lewicy (od 1906), redaktor m.in. Robotnika. W 1917 aresztowany przez Niemców i uwięziony w obozie w Havelbergu. Współorganizator Komunistycznej Partii Polski (członek Komitetu Centralnego w latach 1918–1919 i 1922–1924). W 1920 więziony w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej.
W 1924 emigrował do Francji (przystąpił do Francuskiej Partii Komunistycznej), potem do Niemiec, był redaktorem partyjnych pism. Od 1931 w Związku Radzieckim, był współpracownikiem Trybuny Radzieckiej. Aresztowany w 1933 i na podstawie fałszywych oskarżeń skazany 9 marca 1934 na trzy lata pozbawienia wolności. Zmarł następnego dnia na zawał serca. Zrehabilitowany w 1956.
Przypisy
Bibliografia Hasło „Wróblewski Wacław Karol”, www.portalwiedzy.onet.pl
Kategoria:Członkowie Polskiej Partii Socjalistycznej-Lewica (1906–1918) Kategoria:Członkowie KC KPP Kategoria:Internowani w Havelbergu Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Więźniowie Cytadeli Warszawskiej (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy socjaliści Kategoria:Więźniowie polityczni w II Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie KC KPP represjonowani w ZSRR Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1934