100 Dywizja Piechoty Lekkiej (niem. 100. leichten Infanterie-Division) – dywizja niemieckiej piechoty, uczestniczyła w ataku na Związek Radziecki. Zniszczona w Stalingradzie.
Utworzona została w grudniu 1940. Od kwietnia do czerwca 1941 stacjonowała na poligonie Döllersheim. Wchodziła w skład 6 Armii, walczyła podczas bitwy stalingradzkiej, gdzie została okrążona i rozbita. Jej ostatnim dowódcą był gen.por. Werner Sanne.
W kwietniu 1943 r. jednostkę odtworzono jako 100 Dywizję Strzelców.
Dowódcy dywizji gen. por. Werner Sanne, od 10 kwietnia 1940 do stycznia 1943.
Struktura organizacyjna Skład dywizji: 54 pułk strzelców 227 pułk strzelców 83 pułk artylerii 100 batalion rozpoznawczy 100 batalion przeciwpancerny 100 batalion inżynieryjny 100 batalion łączności 100 batalion remontowy 100 dywizyjny oddział zaopatrzenia 369 (Chorwacki) Pułk Piechoty (dołączony w październiku 1941 r.)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Lexikon-der-wehrmacht.de
Kategoria:Dywizje piechoty III Rzeszy Kategoria:Niemieckie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1940 Kategoria:Niemieckie jednostki piechoty rozwiązane w 1943