Neutralizacja wojskowa, neutralizacja terytorium, neutralizacja – w prawie międzynarodowym – zakaz wykorzystywania danego terytorium do przygotowywania działań wojennych, a zwłaszcza ich prowadzenia. Nie wyklucza to jednak możliwości utrzymywania na nim sił zbrojnych i istnienia infrastruktury wojskowej, chyba że jednocześnie terytorium uznane zostanie za strefę zdemilitaryzowaną. Neutralizacja ważnych strategicznie obszarów (cieśniny międzynarodowe, kanały morskie, itp.) sprzyjać ma utrzymaniu pokoju na świecie; czasami dotyczy terytoriów w przeszłości spornych i jest elementem uregulowania ich statusu.
Obszary poddane neutralizacji to m.in.: Wolne Miasto Kraków (w latach 1815–1846) Kanał Panamski – na podstawie traktatów z 1850, 1901 i 1903 Morze Czarne – na podstawie traktatu paryskiego (1856), co odwołał traktat londyński (1871) Cieśnina Magellana – od 1881 Kanał Sueski – od 1888 Spitsbergen – od 1920 na podstawie Traktatu Spitsbergeńskiego Wyspy Alandzkie – od 1921 na podstawie konwencji genewskiej Antarktyka – od 1959 na podstawie Układu Antarktycznego
Zobacz też neutralność demilitaryzacja strefa bezatomowa
Kategoria:Prawo konfliktów zbrojnych Kategoria:Terytorium w prawie międzynarodowym