Julius von Haast (ur. 1 maja 1824 w Bonn, zm. 16 sierpnia 1887 w Christchurch) – niemiecki geolog.
Życiorys Haast urodził się w Królestwie Prus. Uczył się w Bonn i w Kolonii, następnie studiował na Uniwersytecie w Bonn, gdzie poświęcił się geologii i mineralogii. W 1858 roku odbył podróż do Nowej Zelandii, by oszacować czy jest możliwe osiedlenie tam niemieckich emigrantów. Wkrótce później poznał Ferdinanda von Hochstettera i współpracował z nim w jego badaniach.
Następnie przyjął ofertę nowozelandzkich prowincji Nelson i Canterbury, które zwróciły się do niego z prośbą o przebadanie geologiczne swoich obszarów. W prowincji Nelson odkrył pokłady złota i węgla. Wykonał także badania występowania na tym terenie moa i innych wymarłych ptaków nielotnych.
Twórca Museum w Christchurch Był twórcą Canterbury Museum w Christchurch. Zaczynał w 1861 roku od niewielkich zbiorów w budynkach komunalnych. Kolekcja powiększała się. W 1866 roku w Glenmark znaleziono duży zbiór kości moa w bardzo dobrym stanie, a wśród nich kość wielkiego drapieżnika, którego później nazwano Orłem Haasta, największego orła, jaki kiedykolwiek żył. Został on po raz pierwszy przez niego opisany w 1871 roku. Haast gromadząc zbiory wysłał szkielety do muzeów i kolekcjonerów za granicą w zamian otrzymując okazy do swojej kolekcji muzealnejJulius von Haast online Dostęp 9.12.2017. W 1868 roku Haast został mianowany dyrektorem muzeum. Ponieważ kolekcja powiększała się Benjamin Mountfort zaprojektował dwukondygnacyjny budynek w stylu neogotyckim, który został otwarty 1 października 1870 rokuJohann Franz Julius von Haast, 1822 – 1887 online Dostęp 9.12.2017.
Oznaczenia Na University of Canterbury pełnił funkcję profesora geologii. Prace Haasta na temat moa i jego odkryć w Nowej Zelandii były prezentowane na spotkaniach Towarzystw Geologicznego i Zoologicznego w Londynie i przed Królewskim Towarzystwem Geograficznym, które w 1884 roku przyznało mu złoty medal – wcześniej, w 1867 roku, został wybrany jego członkiem. W Europie przyznano mu też honorowy doktorat na wydziale filozoficznym Uniwersytetu w Tybindze w 1862 roku, a w 1886 roku honorowy doktorat nauk technicznych na Uniwersytecie w Cambridge.
W 1867 roku został wybrany członkiem Royal Society. W 1875 roku otrzymał dziedziczny tytuł szlachecki od cesarza austriackiego, który pozwalał mu używać formy von Haast. W 1886 roku otrzymał tytuł szlachecki od królowej brytyjskiej.
Zmarł wkrótce po powrocie do Christchurch w 1887 roku i został pochowany na cmentarzu kościoła Holy Trinity w Christchurch.
Upamiętnienie Haast nazwał na cześć Franciszka Józefa lodowiec w Nowej Zelandii, natomiast na cześć Haasta zostało nazwane kilka miejsc w Nowej Zelandii (Przełęcz Haasta, Haast River, miasto Haast). Haast był także pierwszym badaczem kości wymarłego gatunku orła, nazwanego później orłem HaastaRediscovering Julius von Haast, Pioneer of Glaciology online Dostęp 5.12.2017.
Był mężem Mary Dobson, miał czterech synów i córkę.
Publikacje Geological Map of the Provinces of Canterbury and Westland, New Zealand 1866 Report on the Headwaters of the River Rakaia 1866 The Provinces of Canterbury and Westland, New Zealand During the Great Glacier Period 1875 Geological Sections of Lyttelton and Christchurch Railway Tunnel 1875 Geology of the Provinces of Canterbury and Westland, New Zealand. A Report Comprising the Results of Official Explorations. 1879 Ancient Rock Paintings. Weka Pass Range Near Waikari cop. 1996
Przypisy
Bibliografia
Francis Reid, “The Sumner Cave Controversy Reconsidered: Provincialism, Identity and 'Colonial' Science”, The New Zealand Journal of History, Vol.43, No.1, April 2009
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Bonn Kategoria:Niemieccy geolodzy Kategoria:Nowozelandczycy Kategoria:Członkowie Royal Society Kategoria:Laureaci Złotego Medalu Królewskiego Towarzystwa Geograficznego Kategoria:Ludzie urodzeni w Bonn Kategoria:Urodzeni w 1824 Kategoria:Zmarli w 1887