O.S.T.R., właśc. Adam Andrzej Ostrowski (ur. 15 maja 1980 w Łodzi) – polski raper, autor tekstów, freestyle’owiec, kompozytor, producent muzyczny, inżynier dźwięku i skrzypek. Sześciokrotny laureat Fryderyka. Poza działalnością solową występował w zespołach Tabasko, Skill Mega, Killing Skills, Beat Brothers, Obóz TA, LWC i POE. Przez szereg lat związany z oficyną Asfalt Records, od 2024 roku wydaje w własnej wytwórni Tabasko Nagrania.
Z dorobkiem ponad 415 tysięcy sprzedanych płyt należy do najpopularniejszych wykonawców hip-hopowych w historii polskiego rynku muzycznego. W maju 2024 roku suma wydawnictw jego projektów wyniosła czterdzieści jeden, co stanowi drugi wynik po Tede.
W 2011 został sklasyfikowany na 4. miejscu listy 30 najlepszych polskich raperów według magazynu Machina. Rok później w kolejnym rankingu tegoż pisma został wybrany najlepszym polskim producentem hip-hopowym. W styczniu 2014 został wybrany artystą dekady w plebiscycie WuDoo i Hip-hop.pl.
Współpracował ponadto m.in. z wykonawcami, takimi jak: AbradAb, SOFA, Warszafski Deszcz, Hades, Michał Urbaniak, Tede, Fokus, DJ Deszczu Strugi, DonGURALesko, Fu, Pezet, Sistars oraz Slums Attack.
Życiorys Młodość Urodził się 15 maja 1980 roku w Łodzi, jest jedynym dzieckiem Barbary i Marka Ostrowskich. Wychowywał się w dzielnicy Bałuty w rodzinie o tradycjach muzycznych. Jego matka, profesor zwyczajny sztuk muzycznych, związana jest od lat 70. XX w. z Akademią Muzyczną w Łodzi.
W wieku trzech lat podjął naukę gry na skrzypcach, a w młodości brał udział w konkursach muzycznych. Ukończył Akademię Muzyczną w Łodzi w klasie skrzypiec pod kierownictwem prof. Iwony Wojciechowskiej. Czasem dorabiał na ulicach, grając na skrzypcach.
Kariera muzyczna 1997–2002 Pierwsze próby związane z muzyką hip-hop rozpoczął w wieku 12 lat, przy pomocy radiomagnetofonu „Kasprzak”. Dwa lata później założył z przyjaciółmi grupę muzyczną BDC (Brigade De Combat), później przekształconą w LWC, w której występował z raperami: Ahmedem, Mussim, Celo, Janem „Jankiem/Wygą” i Piotrem „Kasiną” Kasińskim. Grupa zagrała pierwszy koncert w październiku 1998 w łódzkim klubie „Riff Raff”, a w 1999 wydała nielegal pt. Dwie strony historii. Nagrali też epkę pt. Katharsis. Niedługo później zespół został rozwiązany.
W międzyczasie nagrał i wydał swój pierwszy, solowy nielegal pt. Epidemia 99. Następnie, za namową Spinache’a i CeZeta dołączył do formacji Obóz TA i nagrał wersy na debiutancki album zespołu pt. Obóz TA, który ukazał się w lipcu 2000. W międzyczasie zarejestrował kolejny, solowy materiał, który ukazał się w 2000 na kasecie pt. Saturator. Również w 2000 gościł na albumach Familia H.P. (Sprawdź sytuację), Reda (Red’s Bobyahedz: Odyseya 1) oraz Thinkadelic (Obiecana ziemia).
W 2001 wydał oficjalny, debiutancki album pt. Masz to jak w banku nakładem wytwórni muzycznej Asfalt Records. Materiał promował teledyskiem do utworu „Ile jestem w stanie dać”, sam album sprzedał w nakładzie 2500 sztuk. Wcześniej do sprzedaży trafiła kompilacja Blokersi promująca film dokumentalny Sylwestra Latkowskiego pod tym samym tytułem, w którym wykorzystano m.in. pochodzący z debiutu Ostrowskiego utwór „A.B.C.” oraz nagrany wraz z Redem numer „Pokaż mi to!”. W międzyczasie została wydana także składanka Robię swoje 2, na której znalazł się utwór O.S.T.R.-a „Szczerze” nagrany wraz ze Spinachem. W kwietniu 2002 ukazał się jego freestyle’owy mixtape pt. 30 minut z życia, który nagrał w warunkach domowych w ciągu pół godziny. Początkowo wydany w zaledwie kilkunastu egzemplarzach, ostatecznie ukazał się w limitowanym do 2000 sztuk nakładzie. Następnie raper gościł na albumie producenckim Reda pt. Al-Hub. 24 czerwca wydał drugi, oficjalny album studyjny pt. Tabasko, który przysporzył mu pierwszy sukces komercyjny, sprzedając się w nakładzie 4000 egzemplarzy. Płyta dotarła do 29. miejsca listy OLiS oraz otrzymała nominację do nagrody polskiego przemysłu fonograficznego Fryderyka. Wydawnictwo było promowane singlem „Kochana Polsko”, który dotarł do 10. miejsca Szczecińskiej Listy Przebojów Polskiego Radia (SLiP). W ramach promocji do utworu powstał również wideoklip, który nagrał w Krakowie. Równolegle powstał nieformalny zespół Tabasko, w którego skład (poza Ostrowskim) weszli Kochan i DJ Haem. Po premierze płyty wystąpił gościnnie na płytach: Afirmacji (Przełom), duetu Vienio i Pele (Autentyk), Familii H.P. (Miejskie wibracje) oraz Rahima (Experyment: PSYHO). 27 października 2002 wziął udział w koncercie Dzień Kotana na Placu Defilad w Warszawie poświęconym pamięci zmarłego działacza społecznego i założyciela ośrodka dla osób uzależnionych Monar Marka Kotańskiego. Pod koniec roku gościł na albumach M.Bunio.S pt. Historie + R oraz duetu WhiteHouse pt. Kodex w utworze „Na raz”. Promowana teledyskiem piosenka dotarła do 19. miejsca SLiP.
2003–2004 mały|Adam Ostrowski, 2004 Na początku 2003 rapował na albumach: Spinache’a (Za wcześnie) i Eudezet Allstars (Mixtape vol.1) oraz nielegalu Tedego pt. Volumin II: George W. Buhh wydanego pod pseudonimem DJ Buhh. Następnie wystąpił na płytach: zespołu Peji Ski Skład – Wspólne zadanie, DJ-a Decksa – Mixtape Vol. 3, Sistars – Siła sióstr oraz Sweet Noise – Revolta. Ponadto jako producent nawiązał współpracę z Eisem, dla którego wyprodukował utwór „Box i kox” na płytę pt. Gdzie jest Eis? oraz z zespołem Fenomen, dla którego wyprodukował dwa utwory na wydawnictwo pt. Sam na sam. Pod koniec 2003 wydał dwupłytowy album studyjny pt. Jazz w wolnych chwilach, za który otrzymał dwie nagrody „Ślizgery” w kategoriach Album roku i Osobowości roku. Materiał uplasował się na 14. miejscu najpopularniejszych płyt w Polsce. Wydawnictwo zostało poprzedzone premierami teledysków do utworów „Początek” i „Rap po godzinach”. Cieszące się popularnością piosenki były notowane na Szczecińskiej Liście Przebojów Polskiego Radia, odpowiednio na 4. i 22. miejscu. Również w 2003 wraz z licznymi przedstawicielami krajowej sceny hip-hopowej pojawił się na składance JuNouMi Records EP Vol. 3 (solowy utwór „Witaj w 2003” oraz nagrana z DJ-em Feel-X-em i Frenchmanem piosenka „Coś nie tak”), a także na kanwie popularności muzyki hip-hopowej w Polsce jeden z jego utworów – „Kochana Polsko” – trafił na komercyjną kompilację przebojów różnych wykonawców pt. VIVA Hip Hop Vol. 2. Wystąpił ponadto na albumie Emade pt. Album producencki w promowanym teledyskiem utworze „Niebo”.
W 2004 wydał album pt. Jazzurekcja, którego premierę poprzedziły teledyski do utworów „Odzyskamy hip-hop” oraz „Komix”. Piosenki zyskały pewną popularność, plasując się w obydwu przypadkach na 25. miejscu Szczecińskiej Listy Przebojów. Pierwsza z piosenek trafiła ponadto na 6. miejsce zestawienia telewizyjnej audycji 30 ton – lista, lista przebojów, emitowanej na antenie TVP2. Z kolei sam, wyróżniony nominacją do Fryderyka album, dotarł do 5. miejsca listy OLiS. Materiał został wyróżniony także nominacją do Superjedynki, nagrody przyznawanej w ramach Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. W 2004 artysta uzyskał nominację do Paszportu „Polityki” nagrody kulturalnej przyznawanej przez czasopismo „Polityka”. Wcześniej wyprodukował dwa utwory na minialbum Familii H.P. – Kilka słów wyjaśnień. Następnie gościł na płytach: Fusznika (Wrodzony instynkt) i duetu WhiteHouse (Kodex 2: Proces), a także wyprodukował także po jednym utworze na albumy: Mor W.A. (Dla słuchaczy), Tedego (Notes) oraz Afrontu (A miało być tak pięknie). Również w 2004 w trakcie pobytu w Bournemouth w Anglii poznał DJ-a Roda Dixona, który zaprosił go do współpracy przy nowo powstałym projekcie Skill Mega. Dołączył do składu jako producent muzyczny czego efektem był wydany w sierpniu minialbum pt. Bitter Blocker. Pod koniec roku do sprzedaży trafiła kontynuacja drugiego albumu WhiteHouse pt. Kodex 2: Suplement, na której znalazł się utwór „Powietrze” ze zwrotkami Ostrowskiego, a także jego remiks tej piosenki. W grudniu ukazał się album DJ-a 600V pt. Style (operacja zrób to głośniej) z gościnnym udziałem Ostrego w utworze „Nie mamy czasu nawet myśleć”.
2005–2006 thumb|O.S.T.R., 2006 W międzyczasie podjął także współpracę z producentem muzycznym Emade, z którym pod nazwą POE nagrał wydany 23 maja 2005 album Szum rodzi hałas. W ramach promocji płyty do utworów „Wiele dróg” oraz „Nie potrafię gwizdać/Kochaj żyć” zostały zrealizowane teledyski. Wcześniej, w styczniu 2005 roku raper gościł na albumie zespołu Endefis – Być albo nie być. Natomiast w lutym 2005 roku ukazała się składanka 12 ławek promująca pierwszy polski musical hip-hopowy pod tym samym tytułem. Na płycie znalazł się utwór rapera pt. „Polska, kraj, ojczyzna” będący remiksem piosenki „Kochana Polsko”. Później Ostrowski na potrzeby singla Fisza i Envee’ego Kryminalny bluez przygotował remiks utworu „Miłość”. Natomiast w kwietniu do sprzedaży trafił debiutancki album znanego z występów Wzgórze Ya-Pa 3 Wojtasa – Moja gra, na którym znalazł się wyprodukowany przez Ostrowskiego utwór „Wiara w ludzi”. Następnie O.S.T.R. wziął udział w ogólnopolskiej trasie koncertowej „RBK Hip Hop Tour 2005”. Zwieńczeniem występów była kompilacja U ciebie w mieście 2, na której poza utworem tytułowym nagranym przez Ostrowskiego, a także m.in. Pezeta, Ero i Fostera znalazła się solowa kompozycja muzyka – „Krótki kawałek o wydawaniu”. Promowana teledyskiem piosenka tytułowa dotarła do 47. miejsca SLiP. Tego samego roku w Muzycznym Studiu Trójki im. Agnieszki Osieckiej wystąpił podczas specjalnego koncertu wraz z grupą muzyczną SOFA. Koncert był retransmitowany na antenie Programu III Polskiego Radia oraz zarejestrowany i wydany w 2007 na płycie pt. Trójka Live!. Również w 2005 roku do sprzedaży trafiły kompilacje różnych wykonawców Road Hip Hop 2005 i Czarny piątek Vol. 1 – Polski beat, na których znalazły się odpowiednio utwory „Nie napisze” oraz „Nie lubię poniedziałków” i „Rap po godzinach”. Jesienią O.S.T.R. gościł ponadto na albumach IGS-a (Na klucz), Projektantów (Mamy to we krwi!) oraz Mil Mnóstwo (Chomik wypchany papierkami od gum do żucia). Natomiast pod koniec roku ukazał się trzeci album zespołu Michała Urbaniaka Urbanator pt. Urbanator III z gościnnym udziałem O.S.T.R.-a. Muzyk wystąpił wraz z Miką Urbaniak w utworze „J.A.Z.Z.”, który był singlem promującym tę płytę i w utworze „Mike Out”.