Izoelektronowość – cecha dwóch lub więcej indywiduów chemicznych polegająca na posiadaniu takiej samej liczby elektronów walencyjnych oraz takiej samej budowy cząsteczek. Związki izoelektronowe mogą być zbudowane z różnych atomów, ale ich liczba i układ wiązań są takie same. Przykładem izoelektronowości są cząsteczki N≡N, N≡O+ i C≡O – wszystkie trzy mają 10 elektronów walencyjnych i podobny charakter wiązań. Są one również izolobalne.
Inne przykłady par izoelektronowych Cząsteczki: CH2=N+=N− i CH2=C=O HC≡CH i HB−≡N+H Atomy i jony: Na+ i Ne; konfiguracja elektronowa: [He]2s22p6 Cl− i Ar; konfiguracja elektronowa: [Ne]3s23p6
Do związków, które mimo identycznej liczbie elektronów walencyjnych nie są izoelektronowe ze względu na różną budowę należy para Me2C=O i Me–N=N–Me (każda z cząsteczek ma łącznie 24 elektrony walencyjne).
Zobacz też izostery izolobalność
Przypisy
Kategoria:Chemia fizyczna