Idiurinae – monotypowa podrodzina ssaków z podrodziny z rodziny wiewiórolotkowatych (Anomaluridae).
Rozmieszczenie geograficzne Podrodzina obejmuje gatunki występujące w zachodniej i środkowej Afryce.
Charakterystyka Długość ciała (bez ogona) 60–120 mm, długość ogona 70–190 mm; masa ciała 14–35 g. Żyją w szczelinach i dziuplach drzew w koloniach sięgających 100 osobników.
Systematyka Rodzaj Idiurus zdefiniował w 1894 roku niemiecki zoolog Paul Matschie w artykule poświęconym opisowi nowych ssaków ze zbiorów panów Zenkera, Neumanna, Stuhlmanna i Emina, opublikowanym w czasopiśmie Sitzungsberichte der Gesellschaft Naturforschender Freunde zu Berlin. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) karłolotkę łuskoogonową (I. zenkeri).
Etymologia Idiurus: idios ‘szczególny, specyficzny’; ουρα oura ‘ogon’.
Podział systematyczny Do podrodziny należy jeden rodzaj z następującymi gatunkami: Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa Podgatunki Rozmieszczenie geograficzne Podstawowe wymiaryDC – długość ciała; DO – długość ogona; MC – masa ciała StatusIUCNcentruj|150pxIdiurus macrotisG.S. Miller, 1898karłolotka wielkouchagatunek monotypowyod Senegalu do zachodniej Ghany, od południowo-wschodniej Nigerii do północnego Gabonu i północno-wschodniej Demokratycznej Republiki Konga (do Lasu Równikowego Ituri)DC: 7–12 cmDO: 13–19 cmMC: 23–35 gcentruj|80pxIdiurus zenkeriMatschie, 1894karłolotka łuskoogonowa gatunek monotypowyKamerun (południowo-zachodnia część i góra Kamerun), Gwinea Równikowa, Republika Środkowoafrykańska i Demokratyczna Republika Konga (las Ngotto i północno-wschodnia część); prawdopodobnie zachodnia UgandaDC: 6–9 cmDO: 7–13 cmMC: 14–17 g Kategorie IUCN: – gatunek najmniejszej troski.
Uwagi
Przypisy Nazwy polskie za: