Grób typu kietrzańskiego – forma pochówku ciałopalnego bezpopielnicowego, stosowana przez ludność kultury łużyckiej. Na pierwsze tego typu pochówki natrafiono podczas prac archeologicznych na cmentarzysku w Kietrzu. Cechą charakterystyczną tego rodzaju pochówków było grzebanie – wcześniej przepalanych – kości zmarłego w drewnianej trumnie (wykonanej w pojedynczej kłodzie). Przeprowadzone badania wskazały, że ta forma pochówku występowała przede wszystkim w pierwszych okresach rozwoju kultury łużyckiej, tj. od ok. 1300 r. p.n.e. do ok. 900 p.n.e.
Zobacz też Obrządek pogrzebowy kultury łużyckiej
Bibliografia Wielka Historia Polski pod red. S. Grodzińskiego, J. Wyrozumskiego, M. Zgórniaka, t. 1, cz. 1, Kraków 2003.
Kategoria:Źródła archeologiczne Kategoria:Epoka brązu