240px|right|thumb|Kościół filialny NMP Matki Kościoła w Głogowcu Parafia św. Kazimierza w Tryńczy – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w archidiecezji przemyskiej w dekanacie SieniawaOpis dekanatu na stronie archidiecezji.

Historia W 1774 roku sprowadzono z Rakszawy drewnianą kaplicę i postawiono ją przy szlacheckich budynkach dworskich w Tryńczy. W 1780 roku ks. Maciej Bardziński dziekan Jarosławski sporządził opis kaplicy pw. św. AntoniegoKrzysztof Zieliński. Leksykon Drewnianej Architektury Sakralnej Województwa Podkarpackiego. Wydawnictwo Carpathia. Rzeszów 2015. (s. 393)Opis kaplicy dworskiej pw. św. Antoniego w Tryńczy sporządzony w 1780 roku przez ks. Macieja Bardzińskiego, dziekana Jarosławskiego i proboszcza Nowosieleckiego: «Kaplica jest drewniana, położona na dziedzińcu frontem na zachód słońca postawiona, do której wchodzi się przez dzwonnicę, skarbczyk i zakrystię przy wielkim ołtarzu. Kopuła na kaplicy i dzwonnicy pokryta jest gontami, krzyż na kaplicy żelazny. Budynek oszalowany, a sufit i podłoga jest wykonana z tarcic. W kaplicy są trzy ołtarze, malowane i posrebrzane, wokół których są także trzy obrazy w ramach posrebrzanych. Do dzwonnicy drzwi sztabami (...) ze skoblami i wrzeciądzami żelaznymi ze dworu (...). Chór nad drzwiami wchodnymi do kaplicy, okien sześć w skarbczyku, wszystkie w drewno oprawione, w zakrystii także.».. Kaplica ta była wzmiankowana w Schematyzmach Diecezji Przemyskiej z lat 1887–1910Schematismus Universi Venerabilis Cleri Dioeceseos Premisliensis tum Saecularis tum Regularis Ritus Latini 1887 (s. 156) (łac.) [dostęp 2017-12-16] [Cytat: In aula Trynczaensis adest capella privata pro celebrando Sacrif Missae adaptata]. W 1879 roku w kaplicy posługiwał ks. Alojzy Sakowicz z diecezji WileńskiejSchematismus Universi Venerabilis Cleri Dioeceseos Premisliensis tum Saecularis tum Regularis Ritus Latini 1879 (s. 138) (łac.) [dostęp 2017-12-16] [Cytat: In aula Trynczaensis fungitur mumere domest. Capellani. R. Alojsius Sakowicz , e diec. Vilno]. W połowie XIX wieku w Tryńczy było 669 wiernych.

Plany utworzenia w Tryńczy parafii pojawiły się w połowie XIX wieku. W 1908 roku Kazimiera z Kellermanów Banhidy sprzedała folwark Bronisławowi Nowińskiemu, a za uzyskane ze sprzedaży pieniądze, w 1909 roku zbudowała murowany kościół.

23 marca 1910 roku dekretem bpa Józefa Sebastiana Pelczara, została erygowana parafia w Tryńczy, z wydzielonego terytorium parafii Gniewczyna ŁańcuckaW dokumencie erekcyjnym z 23 marca 1910 roku jest wzmianka o erygowaniu parafii pw. św. Antoniego i Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Jednak schematyzmy diecezji przemyskiej od 1911 roku wzmiankują parafię pw. św. Kazimierza.. Parafia początkowo objęła Tryńczę, Głogowiec i UbieszynMiędzy Sanem a Wisłokiem. Biuletyn Informacyjny Gminy Tryńcza Początki Parafii w Tryńczy (s. 19) [dostęp 2017-12-16]. Ok 1910 roku zakupiono dom z przeznaczeniem na ochronkę sióstr służebniczek. Podczas I wojny światowej kościół został uszkodzony. Przed 1924 rokiem do parafii przyłączono Wólkę Ogryzkową, a w 1927 roku przyłączono Stróżę (przysiółek Dębna). W styczniu 1928 roku przyłączono dolną część Gorzyc (od Sanu do szkoły, ok. 300 wiernych).

Gdy kościół z powodu uszkodzeń wojennych nie nadawał się do remontu, rozebrano go i zbudowano ponownie, a w 1931 roku kościół został poświęcony. W 1934 roku wikariuszem był ks. Michał Gądek.

14 lutego 1940 roku do parafii przybyły siostry Służebniczki NMP, które zostały wysiedlone przez Ukraińców z DębnaTryńcza. Dom św. Józefa. W grudniu 1945 roku dolną część Gorzyc przydzielono do nowej parafii Gorzyce.

Parafia przynależała do dekanatów: Przeworsk (1910–1987), Przeworsk I (1987–2003), a od 18 maja 2003 roku do dekanatu Sieniawa.

W 2024 roku przy kościele zbudowano ołtarz polowy, który 1 września, podczas gminnych dożynek poświęcił abp Adam Szal.

Na terenie parafii jest 2 600 wiernych (w tym: Tryńcza – 1242, Głogowiec – 329, Ubieszyn – 717, Wólka Ogryzkowa – 295)Rocznik Archidiecezji Przemyskiej 2015 (s. 316) .

Proboszczowie parafii: 1910–1934. ks. Walenty CetnarowiczZmiany na stanowiskach i urzędach duchownych Kronika Diecezji Przemyskiej 10(1910), z. 9, s. 472. [dostęp 2023-03-11]Schematismus Universi Venerabilis Cleri Saecularis et Regularis Dioecesis Ritus Latini Premisliensis pro Anno Domini 1911 (s. 200) (łac.) [dostęp 2017-12-16]. 1934–1938. ks. Maciej DudekSchematismus Universi Venerabilis Cleri Saecularis et Regularis Dioecesis Premisliensis rit. lat. pro Anno Domini 1935 (s. 75) (łac.) [dostęp 2017-12-16]. 1938. ks. Marcin Myszak (administrator). 1938–1949. ks. Wojciech LorencBartosz Walicki - Sokołów Małopolski Ks. Wojciech Lorenc (1899–1987). 1949–1972. ks. kan. Roman Opioła (1949–1955 wikariusz substytut - p.o. proboszcza)Rocznik Diecezji Przemyskiej na rok 1952 (s. 84) [dostęp 2022-11-15]Rocznik Diecezji Przemyskiej na rok 1958 (s. 95-96) [dostęp 2024-01-24]Rocznik Diecezji Przemyskiej na rok 1966 (s. 103) [dostęp 2024-01-24]. 1972–2003. ks. kan. Edward StawarzRocznik Diecezji Przemyskiej na rok 1979 (s. 159) [dostęp 2022-11-14]Rocznik Diecezji Przemyskiej na rok 1984 (s. 315-316) [dostęp 2024-01-24]. 2003– nadal ks. Roman Trzeciak.

Duchowni pochodzący z terenu parafii: (w nawiasie podano rok przyjęcia święceń prezbiteratu oraz miejscowość pochodzenia) ks. kan. Dominik Czeszyk (1919 – Ubieszyn) ks. Bronisław Młynarski saletyn (1932 – Głogowiec) o. Wojciech Myłek karmelita (1976 – Tryńcza, zmarł 23 października 1978 w Oborach) ks. Władysław Pucia (1980 – Tryńcza) ks. Adam Szozda (1991 – Tryńcza) ks. Adam Gołąb (1997 – Tryńcza) ks. Rafał Borcz (2010 – Tryńcza)

Kościół filialny W latach 1985–1990 w Głogowcu zbudowano murowany kościół filialny, według projektu arch. inż. Kazimierza Łuczko. We wrześniu 1990 roku bp Edward Białogłowski dokonał poświęcenia kościoła pw. Najświętszej Maryi Panny Matki KościołaRocznik Archidiecezji Przemyskiej 1997 (s. 367) . .

Uwagi

Przypisy

Linki zewnętrzne Informacje o parafiach na stronie archidiecezji przemyskiej

Kategoria:Parafie pod wezwaniem św. Kazimierza Kategoria:Parafie archidiecezji przemyskiej Kategoria:Religia w gminie Tryńcza Kategoria:Tryńcza