Trichopus Gaertn. – rodzaj wieloletnich, ziemnopączkowych roślin zielnych zaliczanych do rodziny pochrzynowatych (Dioscoreaceae) lub wyodrębniany we własną rodzinę Trichopodaceae. Obejmuje dwa gatunki: Trichopus sempervirens, endemiczny dla wschodniego Madagaskaru, i Trichopus zeylanicus, występujący w południowo-zachodnich Indiach, Sri Lance, Tajlandii i Malezji.
Morfologia Łodyga Krótkie, nierozgałęzione lub rzadko rozgałęzione kłącze, gęsto pokryte zredukowanymi, łuskowatymi liśćmi. Pędy naziemne wzniesione lub podnoszące się, o długości 5–15 cm, wyrastające pachwinowo z łusek kłącza.
Liście Na pędach naziemnych powstaje pojedynczy, ogonkowy liść właściwy.
Kwiaty Kwiaty obupłciowe, zebrane w krótkie grono, wyrastające wierzchołkowo na pędzie, wsparte wieloma drobnymi, łuskowatymi podkwiatkami. Okwiat pojedynczy. Listki okwiatu jajowato-lancetowate, o długości 3–10 mm, krótko zrośnięte, matowo fioletowe lub zielonkawe.
Owoce Torebka o długości 1–1,5 cm, drobno owłosiona, zawierająca do 6 nasion.
Systematyka Według APW (aktualizowany system APG IV z 2016) rodzaj należy do rodziny pochrzynowatych (Dioscoreaceae), w rzędzie pochrzynowców (Dioscoreales) w obrębie kladu jednoliściennych (monocots).
W niektórych systemach rodzaj wyłączany był do osobnej, monotypowej rodziny Trichopodaceae. Na celowość jego wyodrębnienia w randze rodziny wskazują wyniki badań filogenetycznych opartych na danych molekularnych, z których wynika, że zachowanie go w Dioscoreaceae czyni z tej rodziny grad ewolucyjny. Pozycja systematyczna rodziny w przypadku jej wyodrębnienia:
Wykaz gatunków Trichopus sempervirens (H.Perrier) Caddick & Wilkin Trichopus zeylanicus Gaertn.
Zastosowanie Gatunek Trichopus zeylanicus jest stosowany jako roślina lecznicza. Związki chemiczne zawarte w zielu tej rośliny poprawiają wytrzymałość, przeciwdziałają zmęczeniu, zwiększają popęd seksualny, a także zapobiegają uszkodzeniom wątroby i serca.
Przypisy
Kategoria:Pochrzynowate