Love, Hate, Love

Love, Hate, Love – utwór amerykańskiego zespołu muzycznego Alice in Chains, opublikowany na debiutanckim albumie studyjnym Facelift z sierpnia 1990. Został zamieszczony na szóstej pozycji. Czas trwania wynosi 6 minut i 26 sekund, co sprawia, że jest najdłuższą kompozycją wchodzącą w skład płyty. Autorem tekstu jest Layne Staley. Muzykę skomponował Jerry Cantrell.

Analiza Autorem warstwy lirycznej jest Layne Staley. Ma ona charakter depresyjny, mroczny oraz ponury, i odnosi się do tematu relacji interpersonalnych. W wywiadzie udzielonemu magazynowi „Circus” w 1991, muzyk przyznał, że podczas koncertów największe emocje wzbudzają kompozycje „Love, Hate, Love” i „Confusion”. Tak skomentował znaczenie słów: „Utwory te są o związku. Ludzie jednak mają swoje własne idee. «Love, Hate, Love» napisałem o złym związku z dziewczyną, nie wiedząc jak go skończyć. Złapani w schemat, który się powtarza… powtarza… powtarza… Dokładnie tak. Napisałem, więc piosenkę o tym, jakim byłem dupkiem. Pomogło. Przestałem. Skończyły się problemy”. Na łamach dziennika „The Australian” wokalista stwierdził, że liryka „Love, Hate, Love” była dla niego formą terapii. W rozmowie z magazynem „RIP” z 1991, Jerry Cantrell przyznał: „Ten utwór to nasze arcydzieło. Wokal Layne’a w tej piosence jest po prostu niesamowity. Solówka jaką nagrałem do tego numeru jest jedną z moich ulubionych”. W wywiadzie dla pisma „Guitar” stwierdził, że powstała ona w wyniku „spontaniczności”.

Utwór rozpoczyna się od balladowego wstępu gitarowego, granego na wzór arpeggio, połączonego z efektem chorus. Partie wokalne Staleya w początkowej fazie trwania utworu wykonywane są w spokojnej tonacji, podobnie jak brzmienie kompozycji, charakteryzujące się powolnym tempem i mrocznym nastrojem. W dalszej części utwór zyskuje na większym ciężarze, dynamice i progresji, tak samo jak śpiew Staleya, który staje się intensywniejszy. Po wykonaniu solówki Cantrella, na pierwszy plan wysuwają się partie wokalne Staleya, wykonywane w wysokich rejestrach, charakteryzujące się intensywnym, gardłowym stylem.

Wydanie „Love, Hate, Love” został opublikowany 21 sierpnia 1990 na debiutanckim albumie studyjnym Facelift. 30 lipca 1991 został zamieszczony na koncertowym VHS Live Facelift, będącym zapisem występu zespołu w Moore Theatre z 22 grudnia 1990; .. W 1993 utwór w wersji studyjnej został wykorzystany na stronie B winylowej edycji singla „Down in a Hole”. W 1995 został zamieszczony na stronie B singla „Grind” oraz w wersji koncertowej wszedł w skład kompozycji zwartych na rozszerzonej edycji singla „Heaven Beside You” (1996).

W późniejszym czasie kompozycja została wykorzystana na dwóch albumach kompilacyjnych zespołu – Music Bank (1999) i The Essential Alice in Chains (2006) – oraz w 2000 weszła w skład utworów zawartych na koncertowo-kompilacyjnej płycie Live.

Odbiór Krytyczny mały|Z uwagi na intensywne wokale, „Love, Hate, Love” bywa porównywany do „Kashmir” Led Zeppelin z 1975 Ric Albano napisał na łamach „Classic Rocka”: „Bardzo powolny «Love, Hate, Love» zawiera pewne rywalizujące riffy, które w jakiś sposób kończą się w tych samych miejscach, w trakcie rzadkich, ale efektownych wersów, a refreny są jeszcze bardziej imponujące, dzięki wzmożonej skali wokalnej Staleya, podczas gdy lamentuje on o miłosnej sprawiedliwości”. Bill Adams z „Ground Control” zauważył, że w utworze panuje mroczny nastrój i ironiczny klimat, gdzie przejawiają się motywy miłości, nienawiści, poczucia beznadziei oraz melancholii. Liz Evans z „Raw” przyznała, że „«Love, Hate, Love» jest najstraszniejszy ze wszystkich” zawartych na albumie. Beth Nussbaum z magazynu „Rock Scene” zwróciła uwagę na „ponurość i posępność” utworu. Jeden z recenzentów portalu rockmetal.pl napisał: „«Love, Hate, Love», bodaj najbardziej charakterystyczna i wyróżniająca się na płycie piosenka, jest równocześnie jednym z jej najlepszych reprezentantów. Dołująca, wiercąca duszę i ciało muzycznym wiertłem, jakim jest powodujący dreszcze i niepokój głos Layne’a, którego krzyki, lamentacje, głos pełen wyrzutów i smutku powoduje, że współodczuwamy razem z nim ten okropny ból, powodowany przez kontakty z drugim człowiekiem. Za własnym przyzwoleniem zostajemy wciągnięci w świat, gdzie nie ma miejsca ani na nadzieję ani ucieczkę… Kompletnie szalona rockowa jazda rollercoasterem po najmroczniejszych zakamarkach ludzkiej psychiki. Co warto dodać – cały depresyjny klimat został stworzony bez użycia klawiszy czy innych gotyckich wypełniaczy… Mając jednak w ekipie takiego krzykacza jest to zupełnie zbędne”. Daina Darzin z magazynu „Spin” porównała kompozycję „Love, Hate, Love” do utworu „Kashmir” Led Zeppelin, argumentując: „Imponujące, złowieszcze jęki”.

Dan Epstein przyznał na łamach „Rolling Stone’a’ w 2017: „Jeden z wyróżniających się utworów na debiutanckim Facelift, «Love, Hate, Love» pokazał, że zespół zaczął odchodzić od swoich metalowych korzeni z lat 80. i skłaniać się ku mroczniejszym, bardziej hardrockowych, nastrojowych i klaustrofobicznych terenów, z szarpiącym wokalem Staleya”.

Utwór na koncertach Premiera „Love, Hate, Love” miała miejsce 22 sierpnia 1989 w trakcie występu w klubie Vogue w Seattle. Utwór regularnie prezentowany był przez zespół na koncertach w latach 90. Cantrell w rozmowie z „Guitar School” przyznał, że przy okazji występu w ramach MTV Unplugged w kwietniu 1996, muzycy planowali wykonać kompozycję w wersji akustycznej, jednak zrezygnowali z tego pomysłu z powodu ograniczeń czasowych. „Love, Hate, Love” był również pierwszą kompozycją, jaką członkowie Alice in Chains wykonali na próbie z Williamem DuVallem przed przyjęciem go do zespołu po śmierci Staleya w kwietniu 2002. Od momentu reaktywacji grupy w 2005, utwór często grany jest podczas występów. W ramach Acoustic Hour w 2007, po raz pierwszy wykonywany był w wersji akustycznej.

Personel Opracowano na podstawie materiału źródłowego:

Alice in Chains Layne Staley – śpiew Jerry Cantrell – gitara rytmiczna, gitara prowadząca, wokal wspierający Mike Starr – gitara basowa Sean Kinney – perkusja

Produkcja Producent muzyczny: Dave Jerden Inżynier dźwięku: Ron Champagne Miksowanie: Dave Jerden w Sound Castle Studio, Los Angeles Mastering: Eddy Schreyer w Future Disc Systems, Hollywood

Uwagi

Przypisy Poligrafia dołączona do albumu Live Facelift; wyd. Sony, nr kat. SRLM-810. Poligrafia dołączona do albumu Facelift; wyd. Columbia, nr kat. CK 46075. Poligrafia dołączona do albumu The Essential Alice in Chains; wyd. Columbia, nr kat. 82796 92090 2.

Poligrafia dołączona do singla Down in a Hole; wyd. Columbia, nr kat. 659751 6. Poligrafia dołączona do singla Grind; wyd. Columbia, nr kat. 662554 2. Poligrafia dołączona do singla Heaven Beside You; wyd. Columbia, nr kat. 662916 2. Poligrafia dołączona do albumu Music Bank; wyd. Columbia, nr kat. CK 69584.

Bibliografia

Linki zewnętrzne Oficjalna strona zespołu

Kategoria:Piosenki napisane przez Jerry’ego Cantrella Kategoria:Piosenki napisane przez Layne’a Staleya Kategoria:Piosenki powstałe w roku 1989 Kategoria:Piosenki wyprodukowane przez Dave’a Jerdena Kategoria:Utwory Alice in Chains