Teletechnika – dziedzina techniki, zajmująca się praktycznym zastosowaniem telekomunikacji – dotyczy zagadnień związanych z produkcją, projektowaniem, wykonawstwem i utrzymaniem sieci, urządzeń i systemów teletechnicznych (telekomunikacyjnych).

Specjalności teletechniczne telefonia teledacja (inaczej transmisja danych, teleinformatyka, sieci komputerowe) sygnalizacja (alarmowa, p. poż., informacyjna) kontrola dostępu telewizja (rozsiewcza, dozorowa (CCTV), kablowa) radiofonia telemechanika telemetria (także telemedycyna, teleopieka) telematyka inne

Infrastruktura teletechniczna Sposób przesyłania (transmisji) sygnałów telekomunikacyjnych (drogą kablową lub radiową) zależy od możliwości technicznych i standardów przyjętych przez konkretnego operatora telekomunikacyjnego, nadawcy audycji radiowo-telewizyjnych lub operatora systemów monitorujących. W uproszczeniu, najczęściej stosowane są następujące elementy podstawowej infrastruktury teletechnicznejWedług Prawa Budowlanego tylko kanalizacja kablowa i inne elementy na stałe montowane do podłoża stanowią obiekt budowlany (a nie kable i domyślnie wyposażenie elektroniczne) i te elementy stanowią „podstawową infrastrukturę teletechniczną” wykonywaną zgodnie z Prawem Budowlanym.: kanalizacja teletechniczna (podziemna) – budowana z rur kablowych: pierwotnych (najczęściej o średnicy 110 mm), wtórnych (40, 32 mm) i mikrokanalizacji (o małych średnicach), służących do wciągania lub wdmuchiwania kabli miedzianych i światłowodowych oraz studni i zasobników kablowych, służących do umieszczania złączy i zapasów kablowych oraz wykonywania odgałęzień i zachowania maksymalnych odcinków zaciągowych, słupy kablowe – do umieszczania ciągów kablowych napowietrznych, maszty antenowe – służące do instalacji anten odbiorczych i nadawczych, szafy, szafki, słupki kablowe – służące do umieszczenia łączówek i głowic zakończeniowych, pomieszczenia, kontenery, szafy sprzętowe – służące do umieszczenia obsługujących urządzeń elektronicznych (wraz z wymaganym przyłączem energetycznym), koryta, listwy i szachty kablowe – dla rozprowadzenia okablowania wewnętrznego, inne konstrukcje teletechniczne Podstawowa infrastruktura teletechniczna powinna być projektowana i wykonywana w taki sposób, aby zachować pełne możliwości rozbudowy i przebudowy (kabli, anten, urządzeń) w okresie eksploatacyjnym.

Ze względu na przebieg trasowy, infrastrukturę teletechniczną można podzielić na następujące elementy: infrastruktura własna operatora, infrastruktura publiczna – wzdłuż dróg, chodników, terenów otwartych itd., infrastruktura lokalna – na terenie osiedli, osad, wsi itp., infrastruktura budynkowa – wewnątrz budynków, stanowiących części wspólne mieszkańców, infrastruktura abonencka – w domu, mieszkaniu, biurze użytkownika końcowego. Aby zapewnić pełną funkcjonalność całej infrastruktury (od operatora do odbiorcy końcowego) pomiędzy poszczególnymi elementami powinny być zapewnione odpowiednie „punkty styku”, zapewniające swobodną instalację niezbędnych kabli, anten i urządzeń. Brak odpowiednich „punktów styku” oraz dobrej infrastruktury końcowej (lokalna-budynkowa-abonencka) powoduje powstanie tzw. „problemu ostatniej mili” – jednego z najpoważniejszych przeszkód w dostarczeniu nowoczesnych usług telekomunikacyjnych do odbiorcy końcowego.

Uprawnienia i certyfikaty zawodowe Działalność w zakresie teletechniki wiąże się z działalnościami podlegającymi (w pewnym zakresie) reglamentacji oraz unormowaniami w polskim prawie: budownictwo – regulacje Prawa budowlanego, telekomunikacja – regulacje Prawa telekomunikacyjnego, ochrona osób i mienia – regulacje według Ustawy o ochronie osób i mienia, ochrona przeciwpożarowa – regulacje według Ustawy o ochronie przeciwpożarowej oraz szereg innych ustaw i rozporządzeń publikowanych przez ministerstwa III RP lub lokalnych uchwał i zarządzeń podejmowanych przez władze lokalne i wydzielone instytucje i przedsiębiorstwa.

W zależności od rodzaju i zakresu prowadzonej działalności wymagane są (zgodnie z polskim prawem) następujące uprawnienia i certyfikaty: uprawnienia budowlane w specjalności telekomunikacyjnej, uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, Poświadczenie bezpieczeństwa upoważniające do dostępu do informacji niejawnych, licencja pracownika zabezpieczenia technicznego, Koncesja MSWiA w zakresie montażu elektronicznych urządzeń i systemów alarmowych, sygnalizujących zagrożenie chronionych osób i mienia, oraz eksploatacji, konserwacji i naprawach w miejscach ich zainstalowania, autoryzacja kwalifikacji zawodowych dla pracowników zabezpieczenia technicznego, certyfikat jakości usług w zakresie systemów sygnalizacji p. poż. kurs dla projektantów i instalatorów systemów zabezpieczających przed przestępczością i pożarem obiekty zabytkowe, muzealne, sakralne i inne gromadzące publiczne zbiory dóbr kultury, niekiedy wymagane są także dodatkowo: inne uprawnienia, certyfikaty lub szkolenia zawodowe, autoryzacje, certyfikaty lub szkolenia produktowe

Organizacje zawodowe Polska Izba Inżynierów Budownictwa – zrzesza czynnych zawodowo członków, posiadających uprawnienia budowlane we wszystkich specjalnościach budowlanych; w ramach składek członkowskich otrzymują prasę fachową, możliwość szkoleń zawodowych oraz obowiązkowe ubezpieczenie OC, Stowarzyszenie Teletechników Polskich XXI – organizacja pozarządowa o charakterze zawodowo-naukowo-technicznym jest dobrowolnym zrzeszeniem osób, których działalność zawodowa lub zainteresowania wiążą się z szeroko pojętą branżą teletechniczną, Ogólnopolskie Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Zabezpieczeń Technicznych i Zarządzania Bezpieczeństwem „POLALARM”

Kiedy jest potrzebne pozwolenie na budowę? nie wymaga pozwolenia na budowę (ani też zgłoszenia organowi nadzoru budowlanego): budowa instalacji telekomunikacyjnych w obrębie budynków będących w użytkowaniu budowa telekomunikacyjnych linii kablowych instalowanie urządzeń (do 3 m wysokości), w tym antenowych konstrukcji wsporczych i instalacji radiokomunikacyjnych na obiektach budowlanych instalowanie kabli telekomunikacyjnych w kanalizacji kablowej

wymaga zgłoszenia właściwemu organowi nadzoru budowlanego: budowa wolno stojących kabin telefonicznych, szaf i słupków telekomunikacyjnych budowa kanalizacji kablowej budowa przyłączy telekomunikacyjnych (lub bez zgłoszenia, ale wymaga sporządzenia planu sytuacyjnego na kopii aktualnej mapy zasadniczej) przebudowa sieci telekomunikacyjnych instalowanie urządzeń o wysokości powyżej 3 m na obiektach budowlanych montaż obiektów radiokomunikacyjnych, w tym antenowych konstrukcji wsporczych na istniejących obiektach budowlanych

wymaga pozwolenia na budowę (przez domniemanie): Budowa instalacji telekomunikacyjnych w nowych budynkach Budowa wolnostojących masztów i wież telekomunikacyjnych (tekst ujednolicony na podstawie art. 29-30 Prawa Budowlanego)

Przypisy

Bibliografia