Aleksander Żychliński (właśc. Aleksander Marian Józef Żychliński, herbu Szeliga; ur. 13 grudnia 1889 w Modliszewie, zm. 21 grudnia 1945 w Gnieźnie) – polski ksiądz, doktor habilitowany teologii, rektor Prymasowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Gnieźnie, profesor w seminariach duchownych w Poznaniu, Gnieźnie i Kielcach, dogmatyk i znawca teologii duchowości, kierownik duchowy oraz sługa Boży Kościoła katolickiego.
Życiorys Aleksander Żychliński urodził się w Wielkopolsce w Modliszewie, w szlacheckiej, ziemiańskiej rodzinie jako syn Józefa Izydora Żychlińskiego herbu Szeliga i Amelii Marii Augustyny z domu Graeve.
Lata dzieciństwa spędził w Uzarzewie pod Poznaniem dokąd przenieśli się jego rodzice. Uczęszczał do gimnazjów w Inowrocławiu, Gnieźnie i Poznaniu. Mając 14 lat, po odbytych rekolekcjach zamkniętych, podjął decyzję wyboru życia konsekrowanego i pomimo sprzeciwu ojca wstąpił do Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Poznaniu. przyjął święcenia kapłańskie, po których w 1914 skierowano go na studia do Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego w Rzymie, a następnie do Uniwersytetu Wrocławskiego, na którym w 1917 uzyskał doktorat z teologii, a potem habilitację na Uniwersytecie Lwowskim.
Początkowo w 1917 przez około rok był wikariuszem w Gostyniu, po czym w latach (1918–1939) został wykładowcą i profesorem teologii dogmatycznej w seminarium duchownym w Poznaniu oraz w latach (1926–1927) był ojcem duchownym tego seminarium, pełniąc jednocześnie w okresie (1927–1929) funkcję rektora Prymasowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Gnieźnie. Jeden z jego wychowanków ks. Ludwik Bielerzewski tak go wspominał:
Inny jego wychowanek ks. Aleksy Wietrzykowski stwierdził:
Jego mistrzami, do których często się odwoływał był św. Tomasz z Akwinu oraz św. Jan od Krzyża. Był spowiednikiem i kierownikiem duchowym poznańskich karmelitanek, opiekunem nowicjatu urszulanek w Poznaniu-Pokrzywnie. Ponadto angażował się w inne dzieła duszpasterskie. W 1938 został dyrektorem Instytutu Wyższej Kultury Religijnej w Poznaniu. Był też asystentem kościelnego Stowarzyszenia Kobiet w diecezjach poznańskiej i gnieźnieńskiej, a także duszpasterzem młodzieży akademickiej związanej z Juventus Christiana.
Po wybuchu II wojny światowej początkowo przebywał w okolicach Miechowa, a następnie na terenie diecezji kieleckiej, gdzie był wykładowcą w Wyższym Seminarium Duchownym w Kielcach. Po wojnie powrócił do Gniezna, będąc wykładowcą w tamtejszym seminarium. mały|250px|Trumna ks. Aleksandra Żychlińskiego w krypcie Zasłużonych Wielkopolan, w kościele św. Wojciecha w Poznaniu Będąc ciężko chorym zmarł w Gnieźnie, w opinii świętości i tam też został początkowo pochowany. W 1967 trumnę z jego szczątkami przewieziono z Gniezna do Poznania i złożono w podziemiach kościoła św. Wojciecha, a następnie w 1997 przeniesiono ją do nowej krypty Zasłużonych Wielkopolan w tym kościele.
Tablica przodków Tablica rodowodowaPradziadkowie x25px Teodor Żychliński h. Szeliga(1764–30.01.1840)x25px Eleonora Stablewska h. Oksza(1796–2.07.1838) x25px Józef Otto Lipski h. Grabie(1777–1842)x25px Antonina Kraszkowska h. Nowina(1793–11.08.1881) Karol August Friedrich Graeve(1790–22.12.1853)Joanna Jeziorkowska(1799–11.02.1857) x25px Antoni Epifaniusz Koczorowski h. Rogala(7.04.1800–21.06.1875)x25px Augustyna Teresa Nepomuce Turno h. Kotwice(3.04.1802–18.07.1881) Dziadkowie x25px Józef Kajetan Emil Gustaw Żychliński h. Szeliga(2.08.1824–25.05.1899)x25px Zenobia Lipska h. Grabie(26.10.1832–1907) Aleksander Józef Karol Graeve(1818–30.01.1883)x25px Emilia Ludwika Anna Koczorowska h. Rogala(1828–4.10.1864)Rodzice x25px Józef Izydor Żychliński h. Szeliga(4.04.1856–24.09.1926)Amelia Maria Augustyna Graeve(27.12.1862–18.05.1947)Ks. dr hab. Aleksander Marian Józef Żychliński h. Szeliga(13.12.1889–21.12.1945)
Publikacje Jego debiutem pisarskim było pięć Listów z Krakowa z 1910 drukowanych w „Przewodniku Katolickim”. Głównymi jego dziełami były: Życie wewnętrzne czy O apostolstwo wedle ducha. Teolog duchowości ks. prof. Stanisław Urbański tak ocenił jego dzieło Życie wewnętrzne:
Ponadto publikował artykuły w czasopismach teologicznych, takich jak: „Szkoła Chrystusowa” i „Głos Karmelu”. Łącznie pozostawił po sobie 87 pozycji teologicznych:
Proces beatyfikacji Z inicjatywy archidiecezji poznańskiej podjęto starania celem wyniesienia jego na ołtarze. Proces informacyjny został rozpoczęty w Poznaniu. Odtąd przysługuje mu tytuł sługi Bożego.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Śląskiego Uniwersytetu Fryderyka Wilhelma we Wrocławiu Kategoria:Absolwenci Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego Kategoria:Absolwenci Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Ludzie związani z Modliszewem Kategoria:Pochowani w krypcie Zasłużonych Wielkopolan w kościele św. Wojciecha w Poznaniu Kategoria:Polscy słudzy Boży Kościoła katolickiego Kategoria:Polscy teolodzy katoliccy Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w 1945 Kategoria:Żychlińscy herbu Szeliga