Michaił Michajłowicz Priszwin (; ur. we wsi Chruszczowo-Lowszyno, Gubernia orłowska, Imperium Rosyjskie, zm. 16 stycznia 1954 w Moskwie, Rosyjska Federacyjna SRR) – rosyjski pisarz, autor opowiadań o przyrodzie i myślistwie oraz utworów dla dzieci. W ciągu całego życia prowadził dzienniki, stanowiące cenny dokument epoki.

Życiorys Urodził się w rodzinie zamożnego posiadacza ziemskiego.

W roku 1882 rozpoczął naukę w wiejskiej szkole, już w następnym roku został przyjęty do gimnazjum klasycznego. Wskutek słabych wyników nauki i konfliktu z nauczycielem musiał przenieść się do szkoły realnej w Tiumeni. Studiował na politechnice w Rydze, 1900-1902 na wydziale rolniczym uniwersytetu w Lipsku, gdzie uzyskał dyplom inżyniera. Do roku 1905 pracował jako agronom, napisał kilka książek o uprawie roli.

Podczas studiów w Lipsku wyjechał do Paryża, gdzie zakochał się bez wzajemności w studentce Sorbony Warwarze Izmajłowej. Ożenił się ze smoleńską chłopką Eufrozyną Smogalową. Małżeństwo przetrwało do roku 1937, gdy Priszwin opuścił rodzinę, pozostawiając Eufrozynie dom. Po raz drugi ożenił się w roku 1940 z Walerią Liorko, która zajęła się jego literackim dorobkiem.

Pierwsze opowiadanie Priszwina „Saszok” ukazało się w roku 1906. Priszwin rozpoczął podróże po Rosji, zbierając materiały do następnych książek.

W latach 1915–1916 był korespondentem wojennym. W roku 1918 powrócił do miejsca urodzenia. Nadal pisał wiele książek o tematyce przyrodniczej, niektóre z nich ilustrując własnymi fotografiami. W drugiej połowie lat 20. związany był przez pewien czas z grupą literacką Przełom.

W roku 1936 odwiedził budowę kanału białomorskiego. Rozpoczął pisanie powieści „Ojcowie i dzieci”, którą przerabiał wielokrotnie do ostatnich lat życia.

W roku 1941 został ewakuowany do wsi Usolie pod Peresławiem-Zaleskim, w roku 1943 powrócił do Moskwy.

W roku 1946 nabył dom we wsi Dunino pod Moskwą, gdzie mieszkał od wiosny do jesieni. Spotykał się tam m.in. z dyrygentem Jewgienijem Mrawińskim i rzeźbiarzem Siergiejem Konionkowem.

W roku 1991 rozpoczęto publikację pełnego tekstu dzienników Priszwina.

Wybrana twórczość Powieści 1957 – Osudariewa doroga (ros. Осударева дорога)

Nowele 1907 – W kraju niepuganych ptic (ros. В краю непуганых птиц) 1908 – Za wolszebnym kołobkom (ros. За волшебным колобком) 1908 – U stien grada niewidomogo (ros. У стен града невидимого) 1909 – Swietłoje oziero (ros. Светлое озеро) 1909 – Adam i Jewa (ros. Адам и Ева) 1910 – Czarny Arab (ros. Черный араб) 1911 – Krutojarskij zwier (ros. Крутоярский зверь) 1911 – Pticzje kładbiszcze (ros. Птичье кладбище) 1913 – Sławny bubny (ros. Славны бубны) 1920 – Mirskaja czasza (ros. Мирская чаша) 1923-1954 – Łańcuch Kościeja (ros. Кощеева цепь) 1925 – Rodniki Bieriendieja (ros. Родники Берендея) 1929 – Żurawlinaja rodina (ros. Журавлиная родина) 1933 – Korzeń życia (ros. Женьшень (Корень жизни)) 1935 – Kalendarz przyrody (ros. Календарь природы) 1940 – Nieodietaja wiesna (ros. Неодетая весна) 1940 – Lesnaja kapel (ros. Лесная капель) 1940 – Facelija (ros. Фацелия) 1945 – Skarbnica słońca (ros. Кладовая солнца) 1945 – Powiest' naszego wriemieni (ros. Повесть нашего времени) 1954 – Puszcza (ros. Корабельная чаща)

Opowiadania Złota łąka (ros. Золотой луг) Jastrząb i skowronek (ros. Ястреб и жаворонок) O czym mówią raki (ros. О чём шепчутся раки) Krople z drzew leśnych (ros. Лесная капель) Szara Sowa (ros. Серая Сова) Z księgi przyrody (ros. Зеленый шум) Cmentarzysko ptasie (ros. Птичье кладбище) Dzikie owce Opowiadania myśliwca Nerl - Flejta Pory roku Córka Facelii

Książki w polskich przekładach Jastrząb i skowronek przeł. Jadwiga Kopciowa ; Warszawa : "Książka i Wiedza", 1950. Kalendarz przyrody przeł. K. Truchanowski ; Warszawa : "Nasza Księgarnia", 1950. Korzeń życia i inne opowiadania przeł. A. Stawar i P. Hertz. Wyd. 2. Warszawa : "Czytelnik" Spółdzielnia Wydawniczo-Oświatowa, 1949. Łańcuch Kościeja. Ks. 1 przeł. Władysław Broniewski. Warszawa : "Czytelnik", 1962. Łańcuch Kościeja. Ks. 2 przeł. Władysław Broniewski. Warszawa : "Czytelnik", 1962. O czym mówią raki przeł. Maria Kowalewska ; Warszawa : "Książka i Wiedza", 1949, wyd. 2 1950. Opowiadania o dzieciach i zwierzętach przeł. Maria Kowalewska ; Warszawa : Spółdzielnia Wydawnicza "Współpraca", 1949. Skarbnica słońca przeł. Maria Kinle ; Warszawa : Spółdzielnia Wydawnicza "Chłopski Świat", 1949. Z księgi przyrody przeł. Adam Bień ; Warszawa : Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, dr. 1952. Puszcza przeł. Teresa i Włodzimierz Boruńscy ; Warszawa : Państwowy Instytut Wydawniczy, 1956 Złota łąka przeł. Kazimierz Truchanowski ;. Warszawa : Nasza Księgarnia, dr. 1956. Źrenice ziemi: z dzienników 1946-1950 wybrał i przeł. Wiktor Woroszylski; Warszawa: "Czytelnik", 1960.

Przypisy

Bibliografia Źródła w języku angielskim Źródła w języku rosyjskim'

Linki zewnętrzne Teksty książek w języku ros.

Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Lipsku Kategoria:Rosyjscy agronomowie Kategoria:Rosyjscy autorzy pamiętników i dzienników Kategoria:Rosyjscy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Zmarli w 1954