Wąskolistość łubinu żółtego – wirusowa choroba łubinu wywoływana przez wirusa żółtej mozaiki fasoli (Bean yellow mosaic virus, BYVMV).
Występowanie Jest to najgroźniejsza choroba łubinu żółtego. W Polsce pierwsze sygnały o wystąpieniu wąskolistości pochodzą z 1956 roku. Na początku lat 60 przeprowadzono badania nad jej szkodliwością i etiologią. Powszechność występowania tej choroby jest łączona z wprowadzeniem do uprawy odmian o małej zawartości alkaloidów. Wirus wywołujący tę chorobę poraża również fasolę, łubin wąskolistny, zmienny, biały i żółty oraz bobik i groch, a także rośliny z rodzin Liliaceae i Chenopodiaceae.
Objawy Typowym objawem tej choroby jest zwężenie i pokarbowanie liści łubinu oraz jasnozielona mozaika, ponadto porażone kwiaty są drobne, jaśniej zabarwione od zdrowych oraz są ustawione pod ostrym kątem w stosunku do osi kwiatostanu. Natomiast silnie porażone rośliny są skarłowaciałe, zdeformowane, długo pozostają zielone i nie dojrzewają.
Rozwój choroby Źródłem pierwotnego zakażenia jest np. mieczyk oraz jego nasiona, jak również inne porażone rośliny trwałe. W okresie wegetacji wirus BYMV przenoszą mszyce Myzodes persicae, Aphis craceivora, Acyrthosiphon pisum. Rozwojowi choroby sprzyja słoneczna pogoda w pierwszej połowie lata.
Szkodliwość Wczesne zakażenie roślin łubinu powoduje około 90% strat w plonie nasion, natomiast późniejsze – 30–40%. Na porażonych plantacjach opóźnia się zbiór, ponadto nasiona mogą zawierać wirusa (ok. 5–30%) i nie mogą być przeznaczone na materiał siewny. Wystąpienie choroby przed kwitnieniem powoduje często zmniejszenie plonu nasion, ale zwiększa ich rozmiar. Porażenie przed lub po kwitnieniu powoduje że nasiona są drobniejsze.
Ochrona Ochrona łubinu przed wirusem żółtej mozaiki fasoli polega na: wczesnym wysiewie zdrowego materiału siewnego oraz izolacji przestrzennej od wieloletnich roślin motylkowatych.
Przypisy
Kategoria:Wirusowe choroby roślin