Stanisław Witold Biczysko (ur. 12 kwietnia 1954 w Poznaniu) – polski aktor teatralny i filmowy.
Życiorys W 1978 roku ukończył studia na PWST w Warszawie. Wcześniej, bo już 2 lipca 1977 roku miał miejsce jego debiut teatralny. Miało to miejsce na scenie Teatru im. C.K. Norwida w Jeleniej Górze, a aktor wcielił się w rolę pijaka. We wspomnianym teatrze występował do 1979 roku. W kolejnych latach był aktorem następujących teatrów: Teatr Popularny w Warszawie (1982–1990) Teatr Szwedzka 2/4 w Warszawie (1990–92) Teatr Powszechny w Radomiu (1992–1998) Teatr Nowy w Łodzi (1998–1999)
Sprawa pobicia przez milicję 19 czerwca 1984 roku, składając zeznania podczas procesu oskarżonych o spowodowanie śmierci Grzegorza Przemyka, związany z opozycją demokratyczną pisarz Wiktor Woroszylski przywołał przypadek Stanisława Biczysko pośród znanych sobie aktów brutalności milicji.
Woroszylski mówił o ataku milicjantów na Barbarę Sadowską, o Urszuli Ciechomskiej, poetce, pobitej podczas zatrzymania i transportu do ośrodka internowania w Darłówku oraz o Stanisławie Biczysko. 1 maja 1983 roku w Warszawie aktora pobiło czterech milicjantów. Relacji dotyczących Cichomskiej i Biczyski nie zakwestionowano na sali sądowej. Biczysko nie zgłosił pobicia, jego sprawa nie była znana opinii publicznej i informacja wywołała poruszenie na sali sądowejWiktor Woroszylski: Dzienniki. Tom 2. 1983–1987. Warszawa: Ośrodek Karta, 2018, s. 247. ISBN 978-83-65979-09-4..
Na początku lipca 1984 roku, wg relacji Wiktora Woroszylskiego, Biczysko skontaktował się z pisarzem, którego wcześniej nie znał i odwiedził go w domu. Biczysko przekazał Woroszylskiemu, że jest szantażowany, a sprawa używana jest do rozgrywek personalnych przeciwko jego ojcu, komendantowi szkoły milicji w Szczytnie. Biczysko miał też zwierzyć się Woroszylskiemu, że był nękany przez milicję już po wystąpieniu pisarza przed sądem i wreszcie milicjanci wymogli na nim podpisanie oświadczenia, że na skutek pobicia 1 maja 1983 nie doznał ciężkich obrażeń, a Woroszylskiego nie znaWiktor Woroszylski: Dzienniki. Tom 2. 1983–1987. Warszawa: Ośrodek Karta, 2018, s. 250–252. ISBN 978-83-65979-09-4..
Filmografia 1976: Dźwig 1976: Krótkie życie – Urban 1980-1996: Dom 1981: Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy (odc. 13) 1982: Krzyk 1985: Dziewczęta z Nowolipek – Mietek Mossakowski, brat Bronki 1986: Zmiennicy (odc. 15) 1987: Dorastanie – kolega Staszka Kuli 1987: Mr Tański 1987: Rzeka kłamstwa – Gabrych (odc. 6) 1989: Modrzejewska – Szymon Benda, brat Modrzejewskiej (odc. 1) 1992: Wiatr ze wschodu 1992: Wielka wsypa 1998: Ekstradycja 3 – szef komandosów, członek sztabu kryzysowego (odc. 10) 1998: Miodowe lata – Tomasz Jeżycki (odc. 3) 2000: Lokatorzy (odc. 4) 2000: Twarze i maski 2001: Marszałek Piłsudski (odc. 7) 2001: Marzenia do spełnienia – lekarz Winterów (odc. 31) 2001: Miasteczko – pan Roman, mechanik samochodowy (odc. 48) 2002: Wszyscy święci 2004: Dziupla Cezara – fachowiec od malowania szyldów (odc. 2) 2004: Kryminalni – Grusznic, reżyser spektaklu operowego (odc. 12) 2004: Plebania – ginekolog (odc. 410) 2005: Fortuna czyha w lesie – Kamienicznik 2006: Mrok – Robak (odc. 4) 2007: U Pana Boga w ogródku – major Ryś 2007: U Pana Boga w ogródku – major Ryś (odc. 3, 6 i 8) 2011: Czas honoru – dozorca w Poznaniu (odc. 50) 2012: Komisarz Alex – sąsiad ciotki (odc. 20) 2012: Prawo Agaty – ojciec Marii Okońskiej (odc. 9) 2014: Sama słodycz – pan Paweł (odc. 9 i 11) 2014: Przyjaciółki – dozorca (odc. 43 i 50) 2017: Pierwsza miłość – profesor 2019: W rytmie serca – mecenas
Dubbing
Dubbing 2022: Morbius – Nicholas 2022: Moon Knight – Billy
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polscy aktorzy filmowi Kategoria:Absolwenci Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza Kategoria:Urodzeni w 1954 Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu