Spółgłoska szczelinowa ejektywna dziąsłowa – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczanej symbolem: [].
Artykulacja Opis W czasie artykulacji artykulacji wariantu dziąsłowego []: modulowany jest prąd powietrza powstały w wyniku ruchu krtani do góry przy zwartych wiązadłach głosowych, czyli artykulacja tej spółgłoski wymaga inicjacji krtaniowej i egresji, tylna część podniebienia miękkiego zamyka dostęp do jamy nosowej, prąd powietrza uchodzi przez jamę ustną prąd powietrza w jamie ustnej przepływa ponad całym językiem lub przynajmniej powietrze uchodzi wzdłuż środkowej linii języka przednia część języka lub jego sam koniuszek tworzy tuż za górnymi dziąsłami szczelinę. Szczelina ta jest na tyle wąska, że prąd powietrza przepływa szybko i tworzy charakterystyczny szum. pozycja języka i ust może zależeć od kontekstu, w jakim występuje głoska. wiązadła głosowe są zwarte i nie drgają periodycznie, spółgłoska ta jest bezdźwięczna
Warianty Warianty [] różnią się dokładnym miejscem artykulacji, które przede wszystkim może być zębowe, a nie – jak opisane powyżej – dziąsłowe. (Porównaj warianty []: zębowy i dziąsłowy.)
Zobacz też spółgłoska szczelinowa zębowa bezdźwięczna [] spółgłoska szczelinowa dziąsłowa bezdźwięczna [] spółgłoska ejektywna spółgłoska iniektywna
Linki zewnętrzne
szczelinowa ejektywna dziąsłowa