thumb|40 dukatów Zygmunta III Wazy z 1621 thumb|Dukat powstańczy, awers Czerwony złoty – staropolskie określenie monety złotej, florena, dukata, odróżniające monetę obiegową (ok. 3,5 g złota) od ówczesnej jednostki obrachunkowej, czyli złotego polskiego.
Historia W 1528 po utworzeniu polskiego systemu bimetalicznego wybijano je do końca XVIII w.
W roku 1620 na Sejmie Walnym ustalono stały kurs wymiany 4 złote polskie za czerwonego złotego:Iż przez niezmierną cenę pieniędzy Rzeczyposp. szkodę ponosi, przeto postanawiamy, aby żaden każdey kondycyi człowiek, nie ważył się drożey czerwonych złotych brać, tylko po złotych czterech.W roku 1786 na Sejmie zwykłym ustalono cenę 18 złotych polskich za czerwonego złotego:Dogadzaiąc potrzebie y wygodzie publiczney, kurs czerwonego złotego w Koronie y W. Xięstwie Litewskim odtąd do złotych polskich ośmnastu podnosiemy.Ostatnim polskim czerwonym złotym był tzw. dukat powstańczy z powstania listopadowego, bity w 1831. Wartość dukata przeliczana na monetę srebrną stale w Polsce wzrastała i wynosiła:
32 grosze na początku XVI wieku 58 groszy w końcu XVI wieku 120 groszy ok. 1620 180 groszy w połowie XVII wieku 540 groszy miedzianych, każdy po 7,5 grosza srebrnego w XVIII wieku
Zobacz też
czerwoniec
Przypisy
Bibliografia Elementarz do szkół parafialnych narodowych z 1785 r., s. 99
Kategoria:Polskie złote monety