Spółgłoska półotwarta wargowo-zębowa dźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczanej symbolem: [].
Artykulacja Opis W czasie artykulacji podstawowego wariantu []: modulowany jest prąd powietrza wydychanego z płuc, czyli artykulacja tej spółgłoski wymaga inicjacji płucnej i egresji, tylna część podniebienia miękkiego zamyka dostęp do jamy nosowej, prąd powietrza uchodzi przez jamę ustną prąd powietrza w jamie ustnej przepływa ponad całym językiem lub przynajmniej powietrze uchodzi wzdłuż środkowej linii języka dolna warga kontaktuje się z górnymi siekaczami, tworząc przewężenie. Przewężenie to jest na tyle szerokie, że masy powietrza wydychanego z płuc przepływają stosunkowo swobodnie i wolno, nie wytwarzając szumu. wiązadła głosowe periodycznie drgają, spółgłoska ta jest dźwięczna pozycja języka i ust może zależeć od kontekstu, w jakim występuje głoska.
Praktycznie Artykulacja półotwartej [] różni się od spółgłoski wargowo-zębowej [] przede wszystkim szerokością szczeliny, która w przypadku [] jest szersza. Przy nauce tej głoski można wyjść od [] i lekko obniżyć dolną szczękę aż do utworzenia szerszej szczeliny.
Przykłady w języku hawajskim: wikiwiki [] "szybko" w języku hindi: वरुण [] "Waruna" w języku ukraińskim: вовк [] "wilk"
Terminologia Spółgłoska wargowo-zębowa to inaczej spółgłoska labiodentalna.
półotwarta wargowo-zębowa