Formikofilia (łac. formīca – „mrówka” i , philia – „przyjaźń” lub „upodobanie”) – rodzaj zoofilii, w której podniecenie i satysfakcję seksualną sprawiają gryzące lub pełzające po ciele (szczególnie w okolicach genitaliów, odbytu lub sutków) owady (np. karaluchy) albo inne małe zwierzęta (np. ślimaki).
Podniecenie jest wywoływane przez swędzenie, łaskotanie czy żądlenie (gryzienie) przez owady, ale także widok innej osoby, która silnie reaguje na obecność czy dotyk owadów.
Formikofile mogą zwabiać owady, rozsmarowując na ciele miód, dżem i inne podobne substancje. W niektórych przypadkach przyjemność może być czerpana z umieszczania insektów w odbycie lub pochwie, gdzie podniecające są dla nich bodźce wywołane przez próbujące się wydostać owady. Odmianą formikofilii może być tzw. „”, jeśli podniecenie wywołuje rozgniatanie owadów lub widok rozgniatającej je osoby (np. kobiety przy pomocy obcasa).
Termin formikofilia wprowadzili Ratnin Dewaraja i John Money, opisując w 1986 roku przypadek 26-letniego pacjenta kliniki psychiatrycznej w Kolombo. W tym przypadku pacjent, gdy miał dziewięć lat, zaczął hobbystycznie hodować mrówki w szafce w swoim pokoju. W tym wieku lubił „łaskoczące uczucie” mrówek pełzających po jego nogach i udach. W wieku dziesięciu lat nawiązał stosunki seksualne z innym chłopcem i został pobity przez ojca, gdy ten się o tym dowiedział. W wieku 13 lub 14 lat do swojej kolekcji dodał ślimaki i karaluchy, co zaczęło go co raz bardziej zajmować. Zaczął się masturbować, z mrówkami chodzącymi po jego nogach. W wieku 28 lat masturbował się kilka razy w tygodniu, z karaluchami chodzącymi po jego udach i jądrach, a ślimakami po sutkach i penisie. Czasami przyciskał żabę do penisa i czerpał przyjemność z wibracji, powodowanych przez próbującego uciec płaza. Pacjent był zniesmaczony swoim nawykiem, ale nie czerpał przyjemności z normalnych czynności seksualnych. John Money zasugerował, że parafilia rozwinęła się jako alternatywny sposób wyrażania seksualności po tym, jak normalna ekspresja seksualna zaczęła kojarzyć się z traumą związaną z ukaraniem przez ojca. W kolejnej pracy Dewaraja przedstawił korzystne efekty poradnictwa i terapii behawioralnej, zastosowanych u tego pacjenta w celu zmniejszenia zachowań parafilnych. Formikofilia nie ma odrębnego oznaczenia w klasyfikacji DSM-IV, należąc do kategorii parafilii niewyspecyfikowanych gdzie indziej.
Przypisy
Kategoria:Zoofilia Kategoria:Owady