Łazar Iljicz Thumas (ros. Лазарь Ильич Тумас, ur. 1855 lub 1857, zm. 1895) – rosyjski lekarz, profesor patologii Uniwersytetu Warszawskiego.
Ukończył Akademię Medyko-Chirurgiczną w Sankt Petersburgu. Od 1881 był asystentem, w 1883 obronił rozprawę doktorską „O bromku chininy” a potem został docentem prywatnym w klinice Botkina. W 1886 powołany na katedrę farmakologii Uniwersytetu Warszawskiego. W 1893 roku musiał opuścić uczelnię z powodu chorobyТумас Лазарь Ильич.
Wybrane prace
О влиянии высокой температуры и потении на выделение лекарства. Врач 14, 1880 Ueber die Bedeutung der Bewegung für das Leben der niederen Organismen. St. Petersb. med. Wchnschr. 6, ss. 149-152, 1881 О бромистом хинине. СПб., 1883 Материалы для фармакологии гидробромистого хинина (chinini hydrobromati): Дис. на степ. д-ра мед. Л. Тумаса, орд. Терапевт. клиники проф. С.П. Боткина. Санкт-Петербург: тип. А.М. Котомина и К°, 1883 О колебаниях в числе форменных элементов крови и количества гемоглобина в течении некоторых инфекционных болезней. Санкт-Петербург: тип. М.М. Стасюлевича, 1885 О влиянии солянокислого кокаина на психомоторные центры. Санкт-Петербург: тип. М.М. Стасюлевича, ценз. 1885 О рвотном центре. Санкт-Петербург: тип. М.М. Стасюлевича, 1887 Du temps nécessaire pour remplir de sang un membre anémié; de la vitesse relative du sang, 1890 Ueber das Brechcentrum und über die Wirkung einiger pharmakologischer Mittel auf dasselbe. 1891
Przypisy
Kategoria:Nauczyciele akademiccy Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Rosyjscy patolodzy Kategoria:Zmarli w 1895 Kategoria:Urodzeni w 1857 Kategoria:Absolwenci Wojskowej Akademii Medycznej im. S.M. Kirowa