6 Samodzielny Dywizjon Artyleryjskiego Rozpoznania Pomiarowego. (6 sdarp) – pododdział artyleryjskiego rozpoznania pomiarowego ludowego Wojska Polskiego (poczta polowa nr 83885).
Dywizjon został sformowany w sierpniu 1944 roku, w rejonie Włodawy, w składzie 2 Dywizji Artylerii, według sowieckiego etatu nr 08/555 samodzielnego dywizjonu artyleryjskiego rozpoznania (ros. отдельный разведывательный артиллерийский дивизион). Jako jednostka organiczna 2 Dywizji Artylerii. 10 maja 1945 roku stan ewidencyjny liczył 206 żołnierzy, w tym 20 oficerów, 46 podoficer i 140 szeregowców. Do stanu etatowego brakowało 55 żołnierzy (21%).
W październiku 1945 roku dyon został włączony w skład 67 Pułku Artylerii Ciężkiej w Gnieźnie zachowując dotychczasową organizację. W lutym 1947 roku pododdział został wyłączony ze struktury pułku i usamodzielniony. Latem 1948 roku dywizjon został włączony w skład nowo powstałego Pułku Artyleryjskiego Rozpoznania Pomiarowego w miejscowości Szlaga.
Obsada personalna dowództwa dywizjonu dowódca - mjr Mikołaj Kozennikow zastępca dowódcy ds. polit.-wych. - ppor. Jan Pyziak szef sztabu - por. Mikołaj Marenow
Struktura organizacyjna sdarp według etatu Nr 08/555 dowództwo bateria rozpoznania topograficznego dwie baterie rozpoznania dźwiękowego pluton rozpoznania optycznego pluton fotogrametryczny
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Igor Błagowieszczański, Artyleria ludowego Wojska Polskiego 1943-1945, Wojskowy Przegląd Historyczny Nr specjalny 3 (66), Warszawa 1973 Igor Błagowieszczański, Artyleria w II wojnie światowej. Studium historyczno-wojskowe, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1983,
Kategoria:Dywizjony artyleryjskiego rozpoznania pomiarowego ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Ludowe Wojsko Polskie w Gnieźnie Kategoria:Oddziały 2 Łużyckiej Dywizji Artylerii