Krytyczne niedokrwienie kończyn – termin medyczny odnoszący się do osób z przewlekłym, miażdżycowym niedokrwieniem kończyn, u których stopień zaawansowania choroby doprowadził do przewlekłego bólu spoczynkowego kończyn, wystąpienia owrzodzeń lub martwicy w obrębie kończyn.
W definicji podkreśla się przewlekły i miażdżycowy charakter zmian, gdyż istnieją także inne choroby, które mogą przebiegać z powyższymi objawami, jednakże nie są zaliczane do przypadków krytycznego niedokrwienia kończyn.
Rozpoznanie Zwykle przypadki KNK są rozpoznawane na podstawie badania fizykalnego, jednakże w niektórych przypadkach na rozpoznanie mogą mieć wpływ następujące badania dodatkowe: ciśnienie na poziomie kostek < 50 - 70 mmHg lub ciśnienie na paluchu < 30 50 mmHg lub przezskórny pomiar ciśnienia parcjalnego tlenu < 30 - 50 mmHg
Diagnostyka różnicowa Jak wspomniano, krytyczne niedokrwienie kończyn wymaga różnicowania z: ostre niedokrwienie kończyny cukrzycowa neuropatia czuciowa stopa cukrzycowa odruchowa dystrofia współczulna rwa kulszowa obwodowa neuropatia czuciowa niecukrzycowa choroba Buergera nocne bolesne kurcze piodermia zgorzelinowa owrzodzenia w przebiegu chorób nowotworowych tłuszczowate obumieranie skóry
Leczenie krytycznego niedokrwienia kończyn leczenie zachowawcze zwalczanie bólu opioidami leki przeciwpłytkowe prostanoidy antykoagulanty hemodylucja leczenie inwazyjne rewaskularyzacja sympatektomia lędźwiowa amputacja
Rokowanie Po 1 roku od rozpoznania około 25% chorych umiera, u około 25% zostaje wykonana amputacja w obrębie kończyny. Pozostałe 50% chorych przeżywa ponad 1 rok, choć nadal może cierpieć z powodu bólu, owrzodzenia lub martwicy
Bibliografia
Krytyczne niedokrwienie kończyn - Wytyczne TransAtlantic Inter-Society Consensus (TASC), cz. I Krytyczne niedokrwienie kończyn - Wytyczne TransAtlantic Inter-Society Consensus (TASC), cz. II
Kategoria:Choroby naczyń