Projektowanie partycypacyjne – projektowanie, które wykorzystuje w trakcie poszczególnych faz procesu projektowania wiedzę potencjalnych użytkownikówA. Bańka: Społeczna psychologia środowiskowa. Warszawa 2002, s. 268.
Projektowanie partycypacyjne jest szczególnie używane w projektowaniu środowiska pracy, zwłaszcza w sytuacji budowania habitatów izolowanychTamże, s. 358. W ergonomii pracy projektowanie tego rodzaju wymaga udziału pracownikówJ. Słowikowski: Zastosowanie zasad ergonomii w przedsiębiorstwie, Bezpieczeństwo pracy 4/2004. Twórcą teorii projektowania partycypacyjnego jest Henry Sanoff, wykładowca North Carolina State University, a także profesor wizytujący Polskiego Instytutu Architektury i Sztukistrona uniwersytetu, która przedstawia postać profesora Henry’ego Sanoffa.
Istota projektowania partycypacyjnego Projektowanie partycypacyjne musi spełniać pewne wymogi oraz przebiegać pewnymi etapami. Musi ono zawierać takie czynności, jak: uważne obserwowanie stylu życiu klienta, w szczególności jego możliwości i ograniczeń, a także potrzeb i preferencji, zadawania pytań do odbiorcy projektu, jak odbiera poczynania projektanta; jego ocena musi być zawsze zgodna z tym, co zamierzył projektant, zestawianie opinii z opiniami klienta, spoglądanie ponad ustalone arbitralne reguły (np. prawne). Są one jedynie punktem wyjścia, minimum, które należy wdrożyć, uwzględnianie specyfiki klienta i projektu, „wchodzenie w buty” klienta, tak by została uszanowana jego niezależnośćM. Błaszak, Ł. Przybylski: Rzeczy są dla ludzi. Warszawa 2010, s. 81, 82.
Projektowanie dzieli się na fazy: zbudowanie wiedzy na temat realizowanego projektu dyskusja nad proponowanymi zmianami ustalenie końcowej formy działań (poprawienie błędów, osiągnięcie zgody co do celów) czuwanie nad realizacją projektu ewaluacja i weryfikacja czy projekt zaspakaja potrzeby odbiorców. Jeśli nie to cykl zaczyna się od nowa.
Projektowanie tego typu powinno zawierać zależnie od sytuacji konsultacje z mieszkańcami, którzy żyją w obrębie terenu, na którym innowacje są implementowane. Projektowanie może mieć charakter sieciowy, czemu sprzyja obecny rozwój technik informatycznych. Tekst autorstwa architekta, specjalisty od planowania urbanistycznego.
Zastosowanie Projektowania partycypacyjnego używa się na całym świecie, a także w Polsce. Przykładem polskiego zastosowania strategii projektowania partycypacyjnego jest budowa systemu wodno-ściekowego w Dziewinie. W jej budowaniu uczestniczyli i współdecydowali o nim mieszkańcy wsi. Udało się pogodzić dążenia mieszkańców i projektantówopis planowania partycypacyjnego gospodarki wodno- ściekowej w Dziewinie. Projektowanie partycypacyjne stało się inspiracją dla dążeń w wielu dziedzinach, np. w politycePaweł Spiewak: Demokracja partycypacyjna. Wiedza i Życie 3/1997.
Krytyka Projektowanie partycypacyjne może być przyczyną konfliktów społecznych, mimo że sama jego idea dąży do ich rozładowania. Może się też wiązać z blokowaniem pomysłów przez określone grupy interesu.
Przypisy
Kategoria:Zarządzanie projektami