thumb|240px|Grób konserwatorki zabytków Ireny Laudańskiej-Dec (1924–2007) na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie Irena Laudańska-Dec (ur. 29 maja 1924, zm. 1 lipca 2007 w Warszawie) – polska konserwator zabytków.
Podczas II wojny światowej była sanitariuszką w szeregach Armii Krajowej, brała udział w powstaniu warszawskim. Po aresztowaniu została osadzona w więzieniu na Pawiaku, skąd przewieziono ją do obozu w Oświęcimiu. Podczas ewakuacji obozu razem z transportem więźniów dotarła do obozu w Bergen-Belsen, gdzie zastało ją wyzwolenie. W 1956 ukończyła studia na Wydziale Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem prof. Bohdana Marconiego.. Jej pracą dyplomową była Konserwacja obrazu olejnego na płótnie „Portret pani Czarneckiej z Tyczyna”, który znajduje się w tyczyńskim kościele oraz atrybucja polichromii w tzw. Winiarni w Lublinie (promotorem był prof. dr Ksawery Piwocki).. W pracy zawodowej jej specjalnością była konserwacja dawnego malarstwa olejnego, a szczególnie obrazów o charakterze sakralnym.
Zmarła w 2007, pochowana na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie, kwatera O-II-14 rząd 1 grób 21.
Przypisy
Bibliografia Epitafium nagrobne Ireny Laudańskiej-Dec na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Kobiety – powstańcy warszawscy Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie Kategoria:Polscy konserwatorzy zabytków Kategoria:Sanitariuszki Armii Krajowej Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Więźniowie KL Auschwitz Kategoria:Więźniowie KL Bergen-Belsen Kategoria:Więźniarki Serbii (okupacja niemiecka) Kategoria:Zmarli w 2007