Stardust Resort and Casino – w przeszłości stanowił hotel i kasyno, funkcjonujący przy bulwarze Las Vegas Strip w Winchester, w stanie Nevada. Obiekt został otwarty w 1958 roku, mimo że większość nowoczesnych elementów kompleksu (a w tym 32–piętrowa główna wieża hotelowa) powstało w 1991 roku.
Stardust został oficjalnie zamknięty 1 listopada 2006 o godzinie 24:00, po 48 latach działalności. 13 marca 2007 roku obiekt poddano implozji. Krótko po tym, na 25–hektarowym terenie zajmowanym przez Stardust, rozpoczęła się konstrukcja nowego kompleksu, Echelon Place. Jego budowa została jednak wstrzymana w 2008 roku.
Historia Inicjatorem budowy Stardust był Tony Cornero, który jednak zmarł w 1955 roku, zanim projekt został skompletowany. Budynek został wtedy wykupiony przez , przyrodniego brata twórcy imperium kosmetycznego Max Factora, Sr. John Factor oddał Stardust w dzierżawę korporacji kierowanej przez Moe Dalitza. W momencie otwarcia, Stardust dysponował największym kasynem i basenem w Nevadzie, a także największym hotelem na obszarze metropolii Las Vegas.
Stardust został oficjalnie otwarty 2 lipca 1958 roku o godzinie 24:00, a wśród gości uczestniczących w uroczystości byli senatorowie, przedstawiciele władz miasta, hrabstwa i stanu, a także osobistości ze świata show-biznesu.
Pierwszego wieczora w Stardust wystąpili Billy Daniels, The Happy Jesters, The Vera Cruz Boys i Jack Martin Quartet. Daniels stał się jednocześnie pierwszym artystą w Las Vegas, który związał się długoterminową umową z obiektem rozrywkowym; podpisał bowiem kontrakt ze Stardust, który zakładał, iż będzie on występował w hotelu 40 tygodni w roku przez kolejne trzy lata.
Stardust pierwotnie składał się z 1065 pokoi, basenu Big Dipper o długości 32 metrów, lobby zajmującego 1250 m², a także kasyna o powierzchni 1530 m².
Niedługo po otwarciu Stardust przejął hotel/kasyno Royal Nevada, który zakończył działalność. Po przemodelowaniu, dawny Roal Nevada zaczął być wykorzystywany jako centrum konferencyjne oraz miejsce zakwaterowania najbardziej zasobnych gości Stardust.
W 1964 roku do użytku oddano nową, 9-piętrową wieżę, która zastąpiła połowę bungalowów. Jej budowa zwiększyła liczbę pokoi hotelowych do 1.470. Przez pięć następnych lat Stardust dysponował największą liczbą pokoi ze wszystkich obiektów w Las Vegas. Ponadto w tym samym okresie w Stardust utworzono basen olimpijskich wymiarów dostępny dla wszystkich gości, a także rozszerzono obszar parkingowy. thumb|Stardust nocą w 2004 roku W latach 1965–1970 Stardust operował torem wyścigowym Stardust International Raceway w Spring Valley, na którym odbywały się wydarzenia z serii Can-Am i USAC Championship CarStardust memories..
W 1966 roku Howard Hughes próbował nabyć Stardust za 30.5 milionów dolarów, jednak został ostrzeżony przez władze stanowe, iż w przypadku wykupu kolejnego kasyna, Hughes może naruszyć Ustawę Shermana.
W listopadzie 1969 roku Parvin-Dohrmann Corporation stała się nowym właścicielem Stardust; wartość transakcji nie została jednak ujawniona. W 1974 roku, wykorzystując pożyczkę od Teamsters Central States Pension Fund, korporacja wykupiła Stardust. Argent należała oficjalnie do Allena Glicka, jednak powszechnie uważano, iż kasyno Stardust podlegało kontroli organizacji mafijnych.
W latach 70. FBI wykryło, że Argent Corporation odprowadziła nielegalnie ze Stardust od 7 do 15 milionów dolarówTOP 10 SCANDALS: GRITTY CITY.. W wyniku tego, skazanych zostało wielu członków organizacji przestępczych, którzy brali udział w procederze. Historia ta wykorzystana została w książce Casino autorstwa Nicholasa Pileggiego.
W 1977 roku gruntownie zmieniono wystrój Stardust, usuwając elementy nawiązujące do tematyki galaktycznej.
Pod koniec lat 70. Argent Corporation wycofała się z biznesu, zaś Stardust został sprzedany Alowi Sachsowi i Herbowi Tobmanowi. Jednakże mimo to, kontrole wykryły, iż Stardust wciąż pośredniczy w nielegalnym odprowadzaniu pieniędzyStardust hotel history.. W 1984 roku Komisja Gier stanu Nevada nałożyła na obiekt grzywnę w wysokości 3 milionów dolarów za uchylanie się od płacenia podatków. Była to najwyższa kara za tego typu wykroczenie, którą w swojej historii nałożyła Komisja. Spekulacje i kontrowersje na temat rzekomych „potajemnych” właścicieli Stardust ucichły w marcu 1985 roku, kiedy to nowym właścicielem hotelu została korporacja Sama Boyda.
Stardust był „kopalnią złota” dla Chicago Outfit, organizacji przestępczej z Chicago. Kiedy obiekt stał się własnością niezależnej rodziny Boydów, byli oni zaskoczeni tym, jak duże zyski przynosi hotel/kasyno. Były agent FBI William F. Roemer Jr. stwierdził, że „Skala finansowych przekrętów była taka duża, że oświadczenia o profitach i stratach przedstawiane przez dotychczasowych właścicieli nie ukazywały prawdziwego obrazu – kopalni złota, jaką był Stardust.”
W 1991 roku powstała nowa, 32-piętrowa wieża, która zwiększyła liczbę pokoi do 1.500. Częścią Stardust stały się również nowe baseny, pole golfowe, a także siłownie. Koszt renowacji wyniósł wtedy ponad 300 milionów dolarów.
W szczytowym momencie Stardust składał się z kasyna o powierzchni 9.300 m², w którym znajdowały się 73 stoły oraz 1.950 maszyn do gry. Centrum konferencyjne zajmowało natomiast 2.300 m² i mogło organizować spotkania grup liczących od 25 do 2.000 osób.
W Stardust swoją przygodę z Las Vegas Strip zaczął duet Siegfried i Roy. Pomocy udzielił im członek mafii – Frank Rosenthal, użyczając Siegfriedowi i Royowi Rolls-Royce’a należącego do Allena Glicka.
W 1999 roku dziesięcioletnią umowę ze Stardust podpisał Wayne Newton. Według jej warunków, Newton miał otrzymywać 25 milionów dolarów wynagrodzenia każdego roku; był to najdroższy kontrakt tego typu w Las Vegas w tamtym okresie. Po niespełna sześciu latach Newton zakończył współpracę z obiektem, a jego miejsce w kwietniu 2005 roku zajął George Carlin. W marcu 2005 roku swoją serię występów w Stardust rozpoczął magik Rick Thomas.
Ostatni dzień Stardust został oficjalnie zamknięty 1 listopada 2006 rokuLights out for Strip icon.. Jimmy Kumihiro, turysta z Hawajów, po raz ostatni rzucił kośćmi w kasynie obiektuPhoto: Jimmy Kumihiro and Bill Boyd play a game of craps.. Automaty do gier zostały oficjalnie zablokowane o godz. 7:30. Dokładnie o północy dokonano oficjalnego zamknięcia Stardust, po 48 latach nieprzerwanego, 24-godzinnego funkcjonowania. Z głośników umieszczonych na zewnątrz budynku płynęła piosenka „” Johna Lennona, zawierająca słowa: Nikt mi nie powiedział, że nadejdą takie dni / Dziwne dni.
Podczas gdy w głównym budynku miała miejsce oficjalna uroczystość, w showroomie wystawiane było magiczne przedstawienie Ricka Thomasa – najpopularniejsze dzienne show w historii Strip.
Implozja thumb|Fajerwerki rozświetlające Stardust tuż przed rozpoczęciem procesu implozji We wtorek, 13 marca 2007 roku, o godzinie 02:33 budynki wchodzące w skład kompleksu Stardust Resort zostały poddane implozji podczas ceremonii, która zawierała również pokazy fajerwerków.
Stardust w mediach Literatura Książka Casino: Love and Honor in Las Vegas autorstwa Nicholasa Pileggiego i Larry’ego Shandlinga, dokumentuje okres, w którym Stardust oraz dwa pobliskie kasyna, były nieoficjalnie prowadzone przez członków mafii. Książka The Odds: One Season, Three Gamblers and the Death of Their Las Vegas autorstwa Chada Millmana dokumentuje rok z życia członków zarządu obiektu, Joe Lupo i Boba Scucciego. Książka The Stardust of Yesterday: Reflections on a Las Vegas Legend napisana przez Heidi Knapp Rinellę przedstawia kompletną historię kompleksu Stardust. Rinella i Mike Weatherford (edytor książki) byli stałymi pracownikami dziennika . W The Stardust of Yesterday: Reflections on a Las Vegas Legend przedstawionych zostało wiele wspomnień duetu Siegfried i Roy, którzy zadebiutowali w Stardust w latach 70.
Film Ogromny znak neonowy Stardust widziany jest w filmach Austin Powers, Las Vegas Parano oraz Marsjanie atakują! (gdzie niszczą go Marsjanie). Martin Scorsese nakręcił w 1995 roku film Kasyno, oparty na książce Pileggiego. W 1994 roku, w Stardust nakręcono film Saved By The Bell: Wedding In Las Vegas. Obraz Showgirls z 1995 roku został częściowo nakręcony w Stardust; ponadto w Stardust rozgrywa się akcja niektórych scen filmu. W Stardust kręcone były sceny filmu Swingers z 1996 roku.
Przypisy
Linki zewnętrzne Zdjęcia wnętrza hotelu Stardust Wnętrza Stardust tuż przed jego zamknięciem: 1, 2, 3 Wideo z implozją Stardust
Kategoria:Nieistniejące hotele w Las Vegas Kategoria:Nieistniejące kasyna w Las Vegas Kategoria:Budynki w Stanach Zjednoczonych oddane do użytku w 1958