Borys Nikołajewicz von Kartzow, ros. Борис Николаевич фон Карцов (ur. w 1897 r. we wsi Iwanowskoje w guberni jarosławskiej, zm. prawdopodobnie w lipcu 1949 r. w Smoleńsku) – rosyjski biały emigrant, tłumacz w tzw. rosyjskim oddziale niemieckiej 9 Armii, a następnie w jednym z kozackich oddziałów wojskowych podczas II wojny światowej
Życiorys Pochodził ze zruszczonego niemieckiego rodu. Ukończył korpus kadetów w Sankt Petersburgu. Po rewolucji październikowej jego rodzina wyemigrowała do Niemiec. Borys N. von Kartzow ukończył szkołę teatralną w Berlinie. Jednakże pracę podjął w firmie przemysłowej. W latach 20. zaangażował się w działalność organizacji "Возрождение" ("Aufbau") kierowanej przez Wasilija W. Biskupskiego. Po wybuchu II wojny światowej został zmobilizowany do Wehrmachtu. Otrzymał stopień Sonderführera-K. Służył jako tłumacz. Po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca 1941 r., służył w tzw. rosyjskim oddziale 9 Armii. Był tłumaczem w oddziale 1-C (wywiadowczym) sztabu armii. Do jego zadań należało zbieranie informacji o stronie sowieckiej, uczestniczenie w przesłuchaniach jeńców wojennych z Armii Czerwonej. Ponadto pełnił funkcję osobistego tłumacza dowódcy armii gen. Adolfa Straußa. W późniejszym okresie został odkomenderowany do jednego z kozackich oddziałów wojskowych. Pod koniec wojny znalazł się w alianckiej niewoli. Latem 1948 r. został przekazany Sowietom. Przebywał w specjalnym obozie pod Smoleńskiem, gdzie ciężko zachorował. W rezultacie przeniesiono go do szpitala wojskowego w rejonie Rosławia. Po powrocie do zdrowia został uwięziony, a następnie był wożony po różnych miastach jako "zdrajca".
Linki zewnętrzne Biografia Borysa N. von Kartzowa (jęz. rosyjski) Krótka biografia Borysa N. von Kartzowa (jęz. rosyjski)
Bibliografia Siergiej Czujew, Проклятые солдаты. Предатели на стороне III рейха, 2004
Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Biali Rosjanie współpracujący z III Rzeszą Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1949