Władysław Pytlasiński

Władysław Pytlasiński (ur. 26 lipca 1863 w Warszawie, zm. 10 listopada 1933 w Warszawie) – polski zapaśnik, trener, oficer Policji Państwowej. Ze względu na swój wkład w rozwój polskiego zapaśnictwa jest nazywany „ojcem polskich zapasów”.

Wczesne życie Urodził się 26 lipca 1863 w Warszawie w Królestwie Polskim (kongresowym). Jego ojciec był rzeźnikiem. On sam z zawodu był mechanikiem. Jako syn powstańca styczniowego był represjonowany przez władze carskie i uciekł do Szwajcarii. Tam rozpoczął karierę zapaśniczą.

Kariera zapaśnicza mały|Władysław Pytlasiński w stroju zapaśniczym przed 1901|alt=|lewo|298x298px Specjalizował się w walce francuskiej, opartej na klasycznym stylu grecko-rzymskim, ale z elementami stylu wolnego. Nie wyróżniał się warunkami fizycznymi w porównaniu z innymi zawodnikami. Przy wzroście 185 centymetrów ważył 105 kilogramów. Miał pseudonim Pytlas. Za granicą występował też jako Ladislaus Pytlasinski.

Na ponad 800 walk wygrał 794. Miał w kolekcji około czterystu rozmaitych nagród, w tym sporo ze złota. Po tym jak Polska odzyskała niepodległość w 1918, przekazał je Skarbowi Państwa, za co dostał Krzyż Zasługi.

W 1898 po raz pierwszy wygrał turniej zapasów w stylu klasycznym w Paryżu, a tym samym złoty pas i 10 tysięcy franków francuskich. Oprócz niego w turnieju startowali Francuz Paul Pons, ukraiński olbrzym Iwan Poddubny, Estończycy Georg Lurich i Georg Hackenschmidt oraz Straszliwy Turek Kara Achmed, którego Pytlasiński pokonał w finale w ósmej minucie. Wygrał też turniej w Paryżu 13 lutego 1899 i 13 listopada 1900.

Poza występowaniem i braniem udziału w turniejach, zajmował się także odkrywaniem talentów. W 1901 poznał przymierzającego się do egzaminu maturalnego Stanisława Cyganiewicza, który był jego fanem. Pytlasiński zatrudnił go jako swojego partnera sparingowego i zajął się jego treningiem. W tym samym roku razem wyruszyli w trasę po cyrkach w Ciechocinku, Włocławku i Płocku.

Działalność na rzecz zapaśnictwa polskiego Gdy w 1906 wycofał się z aktywnej kariery zapaśniczej, zasiadał w jury turniejów walki francuskiej w warszawskim cyrku braci Staniewskich przy ulicy Ordynackiej. Wielokrotnie był sędzią na polskich turniejach zapaśniczych.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości objął w Łodzi funkcję komendanta straży obywatelskiej, a potem naczelnika policji kryminalnej. W 1919 po przeprowadzce na stałe do Warszawy prowadził w policji szkolenie w sztukach walki i poświęcił się organizowaniu amatorskiego zapaśnictwa. W marcu 1922 w maneżu policji konnej przy ul. Ciepłej 13 założył Polskie Towarzystwo Atletyczne, które stało się członkiem Międzynarodowej Federacji Zapaśniczej (IAWF). Założył szkołę atletyczną w Odessie, którą później przeniósł do Łodzi. Podobną szkołę założył w Warszawie. Również z jego inicjatywy w 1925 roku odbyły się w Warszawie pierwsze amatorskie mistrzostwa Polski w zapasach.

W 1929 napisał broszurę Tajniki walki zapaśniczej, przeznaczoną dla adeptów tego sportu, w której wyjaśniał, jak należy przysposobić do jego uprawiania mięśnie, stawy, nerwy, serce i płuca. W 1930 wydał kolejną broszurę, o nazwie Podnoszenie ciężarów, poświęconą treningowi ciężarami.

27 listopada 1930 opatentował przyrząd do wzmacniania mięśni.

Jego działalność na rzecz rozwoju zapasów w Polsce sprawiła, że zyskał reputację pioniera zapaśnictwa polskiego i wielokrotnie w polskiej prasie był nazywany „ojcem polskich zapasów”. Prezes honorowy Polskiego Związku AtletycznegoDziesięciolecie polskiego sportu atletycznego. Katowice 1935, s. 5..

Służba w Policji Państwowej W dniu 10 czerwca 1920 r. wstąpił w szeregi Policji PaństwowejArchiwum Akt Nowych, zespół Komenda Główna Policji Państwowej, sygn. 561. 1 lutego 1920 r. mianowany komisarzemRozkaz nr 53 Komendanta Głównego Policji Państwowej z dnia 6 maja 1920 r.; "Gazeta Policji Państwowej" 1920 nr 14, s.7. Służbę pełnił w Wydziale III Komendy Głównej Policji Państwowej oraz Głównej Szkole Policji Państwowej w Warszawie. Z dniem 31 marca 1926 r. zwolniony z Policji z zachowaniem praw emerytalnych"Na Posterunku" 1926 nr 10, s. 185.

Kariera aktorska Występował w sztukach i filmach. W Kijowie zagrał Ursusa w operowej inscenizacji Quo vadis, w Petersburgu miał epizod w operetce jako Atlas, w Polsce natomiast zagrał w dwóch filmach. W 1923 wcielił się w Bartka Słowika w filmie Bartek zwycięzca Edwarda Puchalskiego, a w Panu Tadeuszu Ryszarda Ordyńskiego z 1928 wcielił się w Macieja z zaścianka Dobrzyńskich.

Śmierć i upamiętnienie Zmarł 10 listopada 1933 w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 270-1-12).

W styczniu 1938 imię Władysława Pytlasińskiego nadano ulicy na warszawskim Mokotowie Ulica Władysława Pytlasińskiego w Warszawie w Targeo.

Od 1957 roku rozgrywane są w różnych miastach Polski międzynarodowe zawody zapaśnicze imienia Władysława Pytlasińskiego.

Tablica pamiątkowa z granitu umieszczona w pierwszej połowie lat 70. na szczytowej ścianie bloku Osiedla Za Żelazną Bramą przy ulicy Grzybowskiej 30.

W 2017 Krajowa Liga Zapaśnicza rozdała symboliczne nagrody nazwane Pytlasami w dziesięciu kategoriach, będące podsumowaniem roku w polskich zapasach.

Osiągnięcia w turniejach TurniejZajęte miejscePrzypisData zakończeniaMiejscepaździernik 1898, Paryż1, Paryż, Casino de Paris2, Paryż, Folies Bergère1, Petersburg, Michael Manege1, Breslau1, Paryż, Casino de Paris2marzec 1900, Warszawa, Cyrk Ciniselli1, Wiedeń, Circus Busch-Roland4, Ostenda, Hippodrome Wellington1, Liège, Casino Grétry2, Paryż, Hippodrome de Montmartre1, Petersburg, Circus Ciniselli2sierpień 1906, Petersburg, Garten Farce3, Paryż, Casino de Paris3, Wiedeń, Circus Beketow2, Rzym2, Palermo2, Kattowitz2, Göteborg4, Turyn, Vittorio-Emanuele-Theatre4wrzesień 1909, Odessa2

Ordery i odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1931) „za zasługi na polu rozwoju sportu”.

Przypisy

Linki zewnętrzne Władysław Pytlasiński – publikacje w bibliotece Polona A. Stawiszyńska, Kultura fizyczna w Łodzi w latach Wielkiej Wojny, "Kronika miasta Łodzi" 2015, nr1/2. https://www.academia.edu/17302274/Kultura_fizyczna_w_%C5%81odzi_w_latach_Wielkiej_Wojny_Dzia%C5%82alno%C5%9B%C4%87_W%C5%82adys%C5%82awa_Pytlasi%C5%84skiego_na_rzecz_upowszechniania_kultury_fizycznej_w_%C5%81odzi_w_latach_Wielkiej_Wojny_Kronika_miasta_%C5%81odzi_2015_nr_2_3

Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy trenerzy zapaśniczy Kategoria:Polscy zapaśnicy Kategoria:Urodzeni w 1863 Kategoria:Zmarli w 1933 Kategoria:Prezesi Polskiego Związku Zapaśniczego