Edward Kawa-Kawicki (ur. 25 maja 1902 w Bogumiłowicach, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan lekarz Wojska Polskiegodane biograficzne ze zdjęciem, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Edward Kawa-Kawicki urodził się 25 maja 1902 roku Bogumiłowicach w rodzinie chłopskiej Jakuba i Marianny z Bibrów. Ukończył 4 klasy miejscowej szkoły a następnie w 1913 roku rozpoczął naukę w I Gimnazjum w Tarnowie, naukę przerwał wybuch I wojny światowej. Po odzyskaniu niepodległości Edward Kawicki kontynuował naukę w I Gimnazjum w Tarnowie, gdzie w 1923 roku zdał z wyróżnieniem maturę. W tym samym roku został przyjęty do Wojskowej Szkoły Sanitarnej w Warszawie, która w 1924 roku została przemianowana na Oficerską Szkołę Sanitarną. Jako podchorąży studiował na Wydział Lekarski Uniwersytetu Warszawskiego. Po 6 latach studiów uzyskał w 1929 roku tytuł doktora nauk lekarskich.
26 czerwca 1929 roku Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 marca 1929 roku i 7. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych w grupie lekarzy, a Minister Spraw Wojskowych wcielił do kadry oficerów służby zdrowia z równoczesnym oddaniem do dyspozycji komendanta kadry oraz równoczesnym przydziałem do Szpitala Szkolnego Centrum Wyszkolenia Sanitarnego na staż do dnia 31 października 1930 rokuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 169, 177.. W styczniu 1931 roku został przeniesiony do 11 pułku piechoty w Szczakowej na stanowisko lekarzaDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 22.. W 1937 roku został przeniesiony w randze kapitana do Centrum Wyszkolenia Broni Pancernych w Modlinie, w charakterze naczelnego lekarza garnizonu.
Na kapitana został awansowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów zdrowia, grupa lekarzy. W 1939 roku był naczelnym lekarzem 1 pułku artylerii ciężkiej w Modlinie.
W momencie wybuchu II wojny światowej został mianowany lekarzem kolumny sanitarnej i szpitala wojennego SGO „Narew”. Grupa ta w wyniku działań wojennych doszła do rzeki Bug. Tutaj dr Kawicki dostał się do niewoli radzieckiej. Przewieziono go do obozu w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 roku mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Jego znaczek identyfikacyjny odnaleziono w zbiorowej mogile w 1998 roku. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD, pod poz. 1443. mały|Grób symboliczny na Cmentarzu Podgórskim (kwatera VI-wsch.-34) 5 października 2007 roku minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majoraDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Zobacz też
jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Kapitanowie lekarze II Rzeczypospolitej Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Polscy lekarze w kampanii wrześniowej Kategoria:Oficerowie 1 Pułku Artylerii Ciężkiej (II RP) Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie